menti laudatio. Quod enimvero (inquiunt) est herbarumemolumentum, magnifice adeo efferendum ? Fructuosahac de re inventa angustis, supra quam dici potest, ter-minis circumscribuntur^ Neque inficiari vult quisquam inplantis, herbis, aut floribus remedia quaeque esse repositatot morbis tantopere , affidueque homines conflictantibus.Quorsum vero hxc tandem ? fi vel ex- Botanicis, Medicis-que experientisfimi haud certo fidenterque dignoscuntqua in planta , fronde, radice , flore , aut herba valentis-fimum singulari contracto morbo remedium, ejusdemqueabsolutorium reperiatur ?

Quamquam praesentis instituti mei non sit prolixa re-futatio , nec congrua orationis dignitati captiosa, & .so-phistica disceptatio : verum tamen liceat hic mihi ad ea,qua: objecta sunt, respondere, atque adversariorum oppo-sitiones plene diluere. Idque ut faciam , bona ipsorumvenia praemitto quod est verissimum, opus scilicet esse ali-cujus rei commodis, usuque carere : quo ejus continuoutilitas nullo queat negotio deprehendi.

Exulet itaque ä publicis Scholis, paullisper omni-no, exulet Facultas nostra: defectusque tum statim ejuscommoda praedicabit. Sinite immo, spectabiles adversarii,finite quasso, eam ipse qualemcunque ab ruris hominummentibus Botanica: notionem expungam , quam vetustissi-ma tenent a suis Majoribus accepta doctrina. Quamdiuenim rusticulns , parentum consilio , unam fausto exitupuerilibus suis morbis herbarum medicinam plerumqueadhibebit; nunquam profecto minus utilis poterit Bota_nica Facultas existimari.

Et vero si nihil aut parum ex Botanica in hominumRem publicam boui provenit: innumera continuo perciantB 5 Bib*