ab Alexand. VII. & Inrwc. XI. 14?stionis art.13. Suffragium Mistae , inquit, distributumin multos ,, minus prodest singulis ,,, quam prodeffet ,ßfieret „ pro uno tantum „ .

Alii Thomiltte , iique plures admittunt diBampar -tem. Non valet tamen sequela inde deducta. Stipen-dia enim non dantur Celebranti tanquam pretiumfructus Sacrificii, sed tanquam aliquid a lege , velconsuetudine statutum ad vitam sustentandam , lexvero, vel consuetudo numquam pro uno Sacrostatuit, aut taxavit stipendia , sedilia scmper prohi-buit , & damnavit.

Quantarum fraudum hsec damnata propositio suotempore ( ut advertit quoque Steyaertius) causa suit!

Quot Sacrificiis pii fuere fraudati fideles, quibus Sa-cerdotes etiam sub juramento promiserant, se pro iissolis Celebraturos i

Sanh juxta commune Theologorum proloquium ,promijsto data & acceptata obligat , cur non igitur afortiori promilTio juramento firmata ?

CcEterum horrendus in Missarum celebratione ab- Harren-usus, & quodammodo hujus propositionis damnatae ^ usprodromus jam olim in ordinem Sacerdotalem irren- a y_ferat, quem Petrus Cantor author celebris in verbo u j- us mabbreviato aeerrimb perstringit cap. 29. Solebant ejus Cele-temporibus nonnulli Sacerdotes plures Missas in u- brationenutn congerere, celebrantes MilTam Diei, vel aliam Missa-prateipuam suo ordine usque ad Offertorium , tum rum _aliam incipientes usque ad eundem locum , deindetertiam, & quartam eodem modo. Postea tot Secre-tas Orationes dicebant, quot Mistas incaeperant: tan-dem sub uno Canone Sacrum perficiebant totidem ad-ditis in fine Collectis, quot initio recitaram. Hujus,abusus oriqinem adseribit Petrus Cantor sordidae quo-rumdam Sacerdotum avaritia:, qui, cum scirent il-licitum ede pluries in die celebrare, has plurium Mis-sarum insitiones invenerant, ut multorum devotionipetentium pro se osterri Sacrificium unica celebratio-ne (ut existimabant ) satisfacientes , plura uno Sacrifi-cio (en casus noster )stipendia corraderent. Has autemMistas barbaro VQCäbulü bisaciatas , & trifaciatac

K 3 nun-