ZZ4 Discursus Vigesimus,'

SECTIO SECUNDA.

De Rebus Ad Vineam Spectantibus.

Monitum Primum.

I N vinea ponenda magni refert considerare con-ditionem Soli &c Poli . Convalescit autem, & fe-rax evadit vinea non minus campis, quam collibus:nec minus densa humo, quam resoluta: non in-frequentes etiam exili & pingui, sicca & uliginosa.Veruntamen non sine delectu quodcunque genusvitis in quacunque terra deponendum. Agro ube-riori ac pinguiori mandabis gracilem, macro fe-cundam, {pisto vehementem, materiaque & fron-dibus luxuriantem, resoluto eam, quae est rari sar-menti. Vites, qua: sunt fructus teneri, 8c ampliorisacini, humido solo inscite committuntur.

Monitum Secundum.

Locus, qui segetes tulerit, aut arbustum nutrie-nt, aut ante' vinetum fuerit, sed jam vetustate exo-leverit, paranda: vineae non ita aptus censetur,quam qui est rudis.

Monitum Tertium.

Vitanda siint vitia loci vinetis pestifera, quae Co-lumella commemorat,nimirum macies & sterilitas,terra fasta vel amara, uligo,prarceps Sc praerupta po-sirio, terra nimis opaca 6c a Iole aversa, vallis are-nula, arenosi tusi.

Moni-

ern

Kill

algidos

Rȣ

sterti jjtdiorilr

jm,

lita;

fias

U:

1 itiiii9<itl

h