Discursus Vigesimus Secundus,

Regula XV.

Sciat Architectus t. Eas arbores, quoe ventos5,c tempestates sustinuerunt, este quidem firmiores& cratliores : breviores tamen & nodosiores,quam quae in vallibus locisque vento inaccelsis'creverunt, r. Eas arbores, quae vivx diutius vi-gent, easdem stratas serius corrumpi. 3. Quominus medullae inest in quovis ligno, eo illi natu-ram este robustiorem. 4. Eas partes arboris, qua:sunt medulla; propiores, caeteris duriores ac den-siores repetiti : eas vero, quae cortici vicinior«sunt, nervo este tenaciore. Nam in arboribus lo-cum cutis obtinet extremus cortex ; carnis, quodsiibcst cortici; ostium, quod medullam proximicircumdat.

Regula XVI.

Lii«

fcnol

mmtar. U

tdri'iweilihmi and

fli

Dllssjl’

Pio

itee

Pro aedificijs eligantur hae arbores, tanquamprae alijs utiles & idoneae: quercus, robur, aescu-lus, populus, tilia, salix, alnus, fraxinus, ulmus, pi-rus, cuprestiis, oleaster, juglans, olea,, castanea, la-rix, buxus, cedrus, ebenus, vitis, cerrus.

Ex his patientistima humoris est Ahm , & flu-vialibus palustribusque fundamentorum palationi-bus omnes vincit: sed in aperto aere ac sole nondurat. zALsculm humoris est impatiens, Vbnus inpropatulo deutatur, alibi pandatur seu incurvatur,nec persistit. Picet, Sc Pinui si terra operiantur, adaeternitatem proficiunt. Robur spista,nervok, com-pacta humorem respuit. Ideo ad terrenas habita-tiones

msiii

Ki

iit«

S,

his

T

mula