Discursus Vigesimus ScxTui*lupetficiem visionem extendere valeat. Atq; hudiadmittit alpectum, aat m terris aqua, aut in pelagetranquilla superficies, qu® nullum oculis objicitob liaculum.

ASSERTIO SECUNDA;

Visio distincta & clara rerumz non extremis, sedmedijs coloribus affectarum , si cstera ad viden-dum requisita non desint, duobus circiter stadiisterminatur, id estspalTibus^jo.sivepedibus lijo-

ASSERTIO TERTIA.

Visio in altum longistimc s & in spatium pene irrntnensiim protenditur. Nam stellas noctu ludo cadoeonipicimus: at quanta spatij intercapedine di-stant stellae ab oculo nostro ?

Quod 11 nolse cupias, cur, si visus attollatur inalium, ad tanta Ipatia excurrat, secus, si porrigaturin rectum ?

Respcndeo, idnön provenire ex naturali limita-tione oculi nostri , sed mere per accidetis contin-gere ; eo quod gibbus terrae vel maris inter visunt& rem visilem interjiciatur, quod non sit dum sur-sum aipieimus ; hinc res longiffime a nobis remo-tas cernimus alpieiendo in altum,quas atpiciendOlinea vistlali recta conspicere nbn possemus. Csete-rüra hoc, ut dixi, non oritur ex limitata oculi nostripotentia visiva, qü® quantum ex se esi, infinite ex-tenditur, nec ullis distanti® sinibus coercetur; sedex imperfectione objecti seureiyililis, qu® Ipecics