H.Sstfa,

,!finx :

illiillt;

dramc

:tm K::v:

A r '

iadaa,p:i Elfer

otefor-

öis&r

ukeee®

amlclip-

riM

divii».t

nefii-V

ituitefe

da« 1 ”''

lodernd-

, Juk -

D,Mi'

foneife

rkife"

Yjpw 1 '' ,

«YJ^

l-

£x SciENflÄ QuöDtlBETICAi IOJ$

Caput duodecimum.

i > pertinm -

'icm ad Scientiam Oeconomicam , quod

videlicet Mater proprio, non alieno Ucle

filios fisos nutrire debeat .

T Acrtus ölina magnopere commendavit Ger-manorum consuetudinem, qua suum quasqu®genitrix infantem propriis alere solebat uberibus,fexcluso ancillarum,aliarumque nutricum ministemrio. Nec sane immeriti, cum lac matris, fpiritusq;materni longe magis ad vires corporis ingeniiquein prole augendas conducant; ipsum enim (inquitAvicenna) est magis nutriens , quod magis similefest substantia; nutrientium praeteritorum, quibiisalebatur, dum in ventre erat. Ne vero infantes 1 ,quod fieri nonnunquam solet, simul cum nutricisaliena; lacte, vitia etiam & mores improbos imbi-berent, matres ipsas 'eadem provida dispensatrixnatura, duplici quasi fonte instruxit, sonte inquamcandidioris sanguinis, unde alimenta suppeterentfatui. At inertia (inqüit celebris quidam Eccle-siastes) aut amittenda metus forma, non raro incausa est, cur matres non absque insigni libero runi'detrimento, suo fungi nolint officio, & prolis lacta-tionem committant aliis. De quibus S. Chryso sta-mus in Psalm. fio. hornil. 16. Erubefiit fieri nutrix,aux satia esi mater , & pietatis insignia abficinditsuper-ha, Quod factum plus quam belluiuw« detelian-