Sjobii,

ffiLtkmi tnota dilifpenoip:tiraitn.j:iwiJHffc

imtajii

ltenisr:

mwlic:

ibipraiu,;.

Aap&.o qdidiai

IBjSp 3,

aacttii^

ÜII. (

HKfijfS

afsf\

:qta ri:r ''.‘

üocsK,'

NUOöi^

reiisrf

Ex Scientia Quodlibetica. ti2I

ARTICULUS XXXIII.

Placere omnibus nemo pote$.

Senex quidam, ejusqnc filius «täte minus firmusasinum ad proximam urbem agebant. Quibus ob-vians nonnemo: Nonne fatui,inquiebat, cibis,quodhoc animal robustum line onere iequamini, curvitamen decrepita unius senectus, alteriufque tenellasetas, vectura indigeret. Ad h;ec parens filium asinoimposuit, &ipse pedes secutus est. Vix lapidis jactuprogrestis obviat alius, qui ad filium converius: 6petulcum nebulonem! inquit, tu asino fortis insi-des, 8c parens vix spiritum trahens , per viarum lu-brica incedit. Has audiens calumnias filius, parentiasinum ceflit, qui illuni conscendit,filio pedestri iti-nere subsequente. Mox alius occursans dicebat tpro barbarum & immisericordem in filium paren-tem ! Tu a:tate provectus, asino veheris, & fi-lius tuus tenerae aetatis flosculus, vacillante pede in-sequitur ? Quid hic faceret parens, ubi omni studioadhibito culpabiliter tamen ageret. Supererat itaq;*iit ambo simul asino insiderent; quo facto repentinovas incurrerunt increpationes. Vili certe pretio*inquiebant obviantes, hunc asinum pendas neceflaest, quod tanto oneri ferendo imparem graves; nortest quod mireris, si exanimis concidat. His auditis*Parens ad filium conversus: Si nec me solum,inquit*nec te solum, nec ambos nos ab asino portari coy--venit, quid superest, nisi ut nos asinum portemus iItaque palo alligatum sistpensumque asinum superhumeros suos, ieryato aquilibrio, portarunt* HacU b b b scenä