jo Prologus Galeatus.

ens dubio alicui, carum quoque supernaturalitatem perspexisse ea firmitudine,qua alia: res divina: creduntur , & cognoscuntur , videtur planissimum : siqui*dem in cognitione tam clara ac certa, ut excludat omne dubium , deceptio lo-cum non habet: in eo solum concipi tale quid posset, quod persona recipiensclaram, certam & indubiam judicaret cognitionem suam, quae tamen talis nonesset; Verum hoc non videtur posse locum habere in isto genere cognitionumnon diseursivarum aut imperatarum , sed quasi experimentalium. Quoad reli-quas qualitates ostenditur: Primo enim, sopposito; eam revera habuiste visionesquasdam tam evidentes ac certas, quales diximus , credibile non est ; animamadeo illuminatam, deceptum in, firmiter asserendo, omnes visiones luas eademin fiibstantia luce supernaturali ; qua priores recepisset , communicatas fuisse;prout tamen audivimus eam asserere : deinde quia, judicando, lenius, operatio-nes & affectus, quos in omnibus revelationibus luis expertam se dicit, eviden-ter sibi credibiles factos, non deciperetur , juxta doctrinam superius adductam& quod in experientia ipsarum operationum decepta non sit; jani probatur- Igi-tur quod neque in cognitione effectuum leu Operationum interiorum , visionesaut revelationes comitantium vel sequentium z luerit delusa; demonstratur; namlicet anima dubitare possit de existentia ac modo alicüjus affectus remissi , äutoperationis j quam cum celeritate habuit; öperatiöncs tamen fortes * & affectusintenlos, constantes, fervidos ita in le experitur , ut naturaliter höh videaturdubitare poste de eorum existentia , quando eosdem sentit; aut perfoadere sibi;illos adeste , quando non adlixnt. Hinc quia operationes, sensos & affectus;quos Ven. Mater certo affirmat in omnis generis visionibus fe expertam ; tamfortes, intensi, fervidi, constantes erant; quales eosdem describit, hoh vi-detur perceptibile, iplam fuisse deceptam; judicando; se eosdem habuisse; currinon habuerit*

84. Exclusis jam a testimonio, quod perhibet Ven. Mater de causa formalivisionum ac revelationum habitarum circa eas res, quas praesenti historia com-plectitur, duabus exceptionibus, deceptionis videlicet passiva:, & ignorantia: inseipfa explicanda: itehi soppositä pro hunc exclusione alterius, quX fuperest, ex-ceptionis s mendaci j nempe, Icti voluntatis decipiendi (cujus probatio ab as-sertione virtutis subjecti dependet; qüam late petsequernur in narratione vitaeipsius) probatio omnino tenet, este visiones halbe aC revelationes vere divinas,modo testimonio huic doctrina superius posita applicetur : Inde enim habemus;revelationes ac visiones has aut contigisse cum evidentia in atteflante, aut fuissepure intellectuales, aut propositas animx tamquam evidenter credibiles; atquijuxta doctrinam Patrum, & Theologorum tam mysticorum; quam scholastico-rum , fopta relatam S revelationes cujuscunque ex tribus recensitis modis certodivina: sunt.

85. Tria hic adnoto : primuffi , quamvis revelationes ha: ratione subjectirecipientis essent undequaque certa:, ac recognita:absque ullo dubio pro divinis;quamvis etiam sanctitas ipsius subjecti per canonizationem Ecclesiasticam probataesset; nisi aliam probationem propriam haberent, quantum ad nos solummodoprobabile redderetur, eas esse divinas: Totum enim morivumeredibilitatis, quodin casu isto haberemus, in eo consisteret, quod persona recipiens hoh intende-rit decipere in illis, qua: dixit; neque etiam ipsa; quamvis absque culpa sua fue-rit decepta : & licet prius probaretur per ipsius declaratam sanctitatem ; posteriustamen niteretur solum rationibus probabilibus supra propositis , juncta insuperpersuasione, non videri permissurum Deum, ut anima specialiter sibi dilecta, inre tahti momenti deciperetur; quod totum , judicium solum probabile fundatficque haberemus credibilitatem tantum probabilem , esse divinas. Secundum,omnes probationes adductas jam sola fide humana ultimo niti; siquidem explica-tio doctrinae communis sanctorum Patrum sopponit exclusionem illatum trium ex-ceptionum ; & ex his praecipue exceptio hon admissi mendacij fundatur tantumin fide humana, ejus item probatio, a virtute, ac perfecta vita ipsius personae re-cipientis petita, uti hodiedum ab Ecclesia nuliäm authoritatem obtinet, ita etiamsola authoritate humana referentium niti potest. Tertium, qualisicationem de-