XXXVI!

Pro oe m i u m,

Tandem potiremus ommum jo. Albertus Fabricius tom. z. Bîbl. Latina: lib. 4. cap. 3.pag 420. etii pugnantes Criticoni m fententias paucis subindicet, & in Sixti Senensis

sementiam intlinet, mmirufri bossermone* majori ex pane collecìos effe ex variis auctoribus ;affirmare tamen non dubitar ; Sane quojâam illius Zenonis ejje valâe videtur credi-bile.

Itaque inter tot Le ram severas de Zenonianis rractaribus percelebrîum Criticonim ceir-furas, plutei- exfremas ntrinque Le tompngnantes illas, qua: Zenoni se raion e s omnes, velnullos rribuen.ios contcndunr, aequior multo & probabiiior lila videtur eorum, qui ita eostractatus colledionem else cenient ex varila auctoribus compactam , ut ne tamen ideircoZenonem quorumdam faltem auctorem elle inficientur. Id judicium sane quantum ad ve-ritatem accelserir, ex dicendis hac in dissertotione patebit; adeo ut irrito conato labora-turus femper sit, non minus qui Zenoni eripere conetur omnes tractatus, qunm qui ei~dem omnes veli: adferere. Interini vero ex tot Criticorum cenfuris injecta dubitano pluresmovit, ut cum veros tractatus a spuriis inteinofcere non liceat, de siugulis ambiganr,Cur autem genuini Zenonis fetus a supposititiis dijudicari nec potuerint, nec poffint, Edi-torum (ut in pivefatioue monuimusj vino factum est, qui suppofititios Zenonianis subje*£tos in fine codiami, haud separatiti! dedere, immo nec in manuscriptorum fine pofìtosmonuerunt qui dem (qus monitio ad omnem litem dirimendam eruditis satis fuìffet) sedeos cum gemuifis permiltos, nullaque distintios notatione exhibuere, ac uri Zenonianospromiscue vendftartint ; iique cum Zenonem auctorem habere nequeant, omnes quoqueZenonianos in dubitationem corrjecere. Hoc vitium nos ut declinaremus, pracidereniufique eodem tempore prasjudicium graviffimum., Zenonianos codices octo, quotquor tuinin Italia tum in Gallia reperire potuimus, vix coiisulturi adivimus, occurrit statini, non quia—que illas solum tractatus , qui Hilario , & quatuor, qui Basilio vindicairdf creduli tur , sed& duos praeterea alios inter Hilarii & Bafilii medios in fine omnium codicum constanteeIegi subjectos cereria, quos Zenonianos indubie credimus. Quod ersi finis effe potestad addîtionem posteriori marni factam manuscriptorum perids perfuadendam, cum fre-quensaliis quoque in codicibus acciderit, ut si qua: sosia posi descriptum aliquem auctorem vaearent, alienis opusculis replerentur : tamen nequiil dubitarionis hac de addinonein Zenonianis Mff. superesset, codex Remensis antiquiffimus eam alio posteriori caracteredescriptaiTi exhibuit, ut ex caracterum specimine rii praffanone inserto, qui Basitiani tra-ctanis i ni turni prsferr, cui que pesspicuum fiet. In Vaticano porro & Urbinate Mff. posimemoratorum additionem tractatuum alius fermo legitur S. Gaudentii Brixiani, qui prolu-de in Veneta Zenonis editione inter Zenonianos iniemis reperitili - , nliaque fusti ode alio»rum auctorum opuscula in utrisque sub finem addita invenhmrur, ut in pr-esaiione uionui-musj usti additionem aliam alterius tractatus, ve! hymni de signo Crucis trib'ic in codicibusinventami pariteli immimus: adeo cerrum est Zenonianos codices ab additionibus ejufir.odijmmunes non fisse. illos autem vari ornin auctorum tractatus in fine cod - 11 :n omniumadditos, qui numero undecim flint, in Apnendicem rejedmn - ', eonnnque anctores in pra;-fatione, quarti ibidem praemittemus, designabunrur, ac lucuìentiffime ftatuenrur. Itaquemmc,- cum de gemiinis Zenonis rractaribus fermo sit, difficnlras de bis XI. quos ab iliovel ex ips0run> intficio codicum nitro ablegamus, nulla amplius est. De reliquia tar.tmncontroversia stipereste poteste Hos autem ut Zenonianos piane effe stani amus, 8c con vin-eamus; cum ad cria capita redeant, quaecumque adverstis illos objecta flint , Le objici posisunt, scilicet num unius omnes atictoris sint; cui retati, vel siedilo congruant; ac tandemmim auctor hujus, quodeumque suerit, siedili , sit S. Zeno Epifcopus Veroirensis: triahîec tribus difìinctis capitibus pienissime statuenda aggredimur î primo omnes tractatusLXXXXIU. qui pratrer undecim in Appendicem rejectos fune resiqui , unius else Str pto*ris, dein hunc ex iisdeni tractatbus demonstrari scriptorem siedili !V- detnum hunc scripto»rem fatasti quarti eorum omnium tractatuum auctorem non alinm esse , quam SanctuuiZenonm Episeopum Veionensem. Haec tria si evidenter docuerimus rejectis, qusecutn-

e 3 que