r
j
Caput li. §. VII. LVII
§. VII.
bifignîs Autiam locus de captivorum redemtione orni aliis duobus S. Ambrosi miri-fice congruens , spettare oftenditur captos a barbarie poft Hadrianopoiitanam pug-nan! Ah. 378 . Auòtoris cetatem prorogan non pojfie ultra quartum Jcecukm aliquotargumentis flatidtiir.
A Uctorem non quarto so-luin farcirlo, sed post armimi quoque 360. & ante animin 39 T*^ tìoruiffe hactenus dicta convincunt. Nlihc postremo loco fa Cium aliud hisloricumab Auctore indicatimi animadvertendum proponimus, ex quo id ipsum tempus mirificeconfirmabitm-. In fine tract. io. lib. r. liberalitatem stiorum auditorum Auctor comraen-tians , Sed hic , inquit, nonadvos, frames, quorum largiias provinciis omnibus stataeft , quorumpia semina totins qnodam modo orbis per membra fiatiantur : e vobis multi redemti : multi editti* fe-rallini liberati : multi amditionibui duris exfuti grana* agunt, Heic de captivorum redemtionefermo est, quorum asti , nifi redimerentur, duris conditionibus premebantur, asti edamedictrs feralîbus obnoxii morrem cogebantur oppetere , ut ibidem in adnotacionibns sla-tuimus. Kos porro captivos tot tantisque ex partibus dispersos effe oportebat, ut qui inîpforum redemtionem conferrent, eorum largita! provinciis omnibus nota ejfet , eorumque piasemina], idesl eleemosynte , totius quodam modo orbis per membra , per provincias scilicet Ro-mani Impesti, jattarentur. Sub Constando quidem ac sub Valentiniano Seniore aliisquequarti iaculi Principibus barbaro» tubimele inruisse in Romani Imperli fines legimus , exqurbus Christianos ab iifdetn in captivitatem fubductos nihil dubii est; at inter varia» idgeneris incursione» trulli illa congruere omnino poffunt., pure ab Auctore indicantur, nifiei, quar Hadrianopoliranam pugnam consecuta est, in qua una cum duplici exercitus parteipse Valcns Imperator miserrime periic. Ceterae fiquidem incursiones, ut ex Marcellinosingola» accurate describente cognoscimns, leve» & angusti sparii su ertine, nec integra» pro-vincia» depredata sunt, cltiusque a Romani» sopita, barbari» plerumque pacem petereeoactis ea conditione, ut captivos in integrum reitituerent-, uti de quadam irruptione subJuliano Zofimus expreffe prodidic lib. 3. cap. £. At non ita de illa , quarn Valenti fera-iern-diximu». Ex Animiam Marceilini lib. 31. rem pane!» describamus.
Cum Hunni Gothorum genti vastitatem intuliffent, hi ut Hunnorum impetum diffu-gerent, domicili ti m ab orimi istorum notitia remotum qusesituri, in sbraciam se serecipereeogitarunt. Oratoribus ad Valentem misti» , multa pollicentibus Imperator annuir, ita ra-me n ut fine armorum deportatione in eam Romanam pio vinciam ingrederentur. Id qui-dem ita prastlitum A11. 376. At isti subinde ob minittrorum cupiditatem fame oppressi &adrebeìlicnem compulsi, ferociam induentes uuiveriàm sbraciam non strage solum & incen-di!». sed ingenti quoque captivorum numero depopulati sunt. Hoc audito Valens rebusquoquomodo composti» cum Petsarum gente, in sbraciam cito contendit, & An. 3"8- apudHadrianopolim commisto cum barbari» praslio, re» infelicissime cestir. Nam conftat , inquitMarcellinu», vix teniam evafisse exercitus partem. Nec ulla annalibus prater Cannenfem pugnamita ad internecionem res legitur gefla. Hac in victoria dici vix potei!, quot yariarum provinci-arum indite» captivitatem subjerint. Sed quid milite» unos memoramus ! Exinde enimGothi elati, nec non Romani» magi» terribile» , digrejji sunt espusone per Arcloai provincia* tqiias peragravere licenter aàusque radices Alpium Julìarum , quas Penetias appeUabat antiqnitas:sant ipsa Marcelstni verba. Qua tot provinciarutn in vasiitate non Macedoniam solum at-que Theffaliam, de quibus Zofimus lib. 4. cap. 31. subegere, sed prirer internecionemquamplurium innumeros ex aliis quoque Marcellino memorati» provinciis deduxeruntcaptivos, ex quorum servitute, venditione, vel redemtione proficerent, Horum autemcaptivorum, qui a sui» redimi non poterant, calamitas tanta erat, ut dui® servirmi, vel
b morti