1

fi n ffl n

Ütraininnnffl

DISSERTATIO I.

Sto^ii partium , aliorumque errorumcalumnia sublata .

N ea nos tempora incidisse, quibas ce-leberrimus Poeta cecinit: (<r)

JV/ia sunt nobis quaecumque prioribusannis

Vidimus , «b* sordet quidquid spetfavi-tnus olim ,

nemo est, qui non videat. Quum enimcunctarum rerum sit gratissima novitas,mirum non est, si acri ingenio praestantes Viri priscorummoribus & disciplinis obsaturari nova identidem machinen-tur . Ea ii excogitent, ut libet; sed novo invento veteremeruditionem , illam praecipue, quae firniissimis nititur fun-damentis , non obfcurenc, & *a, qua decet veneratione■,emendent antiquitatem, -Cennium id haudquaquam praesti-tisse ex hoc uno perspicitur , quod ex septem Disserta-tionibus , quas de Antiquitate Ecclefiae Hispanae conscripsit,sextam ex iis, quae ad rem Monasticam hujus Regni per-tinent, non alio consilio construxisse videatur, ficuti, Deodante, patebit, quam ut ei lucem eriperet, & quasi no-ctem quamdam offunderet. Id autem non fatis habens ,quo S. P. Benedicti Regulam, quae jam usque a S. In-stitutoris aevo inibi viguerat, procul amandaret, clarissi-

A mos

Gratissima qui-dem novius.

15 veterem eru-ditionem

non obscuret ,Sc venerabiliteremendet ,Cennius

rei MonaßicaeHispaniarum

lucem eripere

non satis fiabens,ut S. Fenedict!Regulamprocul amanda-ret , non solumc!» Viros

(a) C alp. Eccl, 7.