5 8a D ijfert.Ul. Cap. 1. Art. II.

nuino tcxtti, vel Auctoris mente alienum, Qo&in re peccavit Mathariw , Patriarcha Antioche -»ms » in (exta Synodo , (q) propreres depositus iPartibus, coram Imperatore exclamantibus , resti-tuendum non effe in pristinam dignitatem horni-nem , Teßimoma Sintiorum » & probabilium Pa •trum falsantem , 0 quadam quidem abscindentem,quadam vero addentem , & fecundam quod et vi-debatur tn devia mittentem. Hoc vitium familia-re est Novatoribus. Exemplo sit ipse Lutherm ,dum huic Apostoli textui, P.om. j : Arbitramurftißificari hominem per Fidem sine operibus Legis :aulus est in Bibliis suis Germanicis inserere : So-lam : per Fidem Solam.

Demque, si Testimonium, integre , fintersqueproductum » ac in proprie Auderis sensu intelle-ctum , non clare exprimat veritatem evincendam,neque cum illa eert'o, connedatur , per conclusio-nem liquido inde deducenda , certam quoque exiilo argumentationem conficere haud ppteris, sedad summum probabilem, vel probabiliorem i pro-ut probabilem , vel probabiliorem cum illa con-clusione nexum habuerit. Exempla denuo funeobvia, tum in Libris Hsreticorum, qui ingentemsepe textuum farraginem ex S. Scriptura coacer-vant , quar neque in seipsis conclusionem , quameruere inde moliantur» continent» neque, juxtamentem Sacri Scriptoris exposita , cum ea con-nectuntur, ac proinde aerem verberant.- tum eti-am in ipsorum Scholasticorum OrthodoxorumConcertationibus circa materias liberae ipsorumopinioni relictas» in illis enim haud raro contin-git , quod altera pars litigantium » admisto Sacrorextu , neger consequentiam » quam pars alteraconatur ex illo prolicer« ; eoquöd , saltem e mera-te Auctoris intellectus , neque illam clare contir»eat , neque cum ea ullatenus , vel fatis apertieonnectatur.

Porro sensus» Sc meas Auctoris ubi non adl-est

(q) Ad.f.f'lZi