XXXIV

<HZ G

Aeque hinc nullibi locorum sorte id frequentius, quam in Germania euenit,vt, qui veteres modo erant coloni, quando gleba nonis huiusmodi poten-tioribus aduenis visa est aliquantulum fertilior, pulsi ab iis & solum verterecoacti fuerint,' ceu solo exemplo Anßbar iorum ex tacito ipsoL. XIII. Amnii, c. pj. fq. inpraesentiarum probabimus j Hi etenim pulsi a

Chau-

Sic v. g quis persitadeat sibi, Caesarem nefeiuisie Menapiorum veras sedes ;& tamen is L. IV de bello Gallic. eos ad vtramque Rheni fluminis ripam agros , ae-dificia Ü vicos habuifle ait; cum contra tacit. L. IV. hifl. c. 2 8- cos Cifinofa.«officiat, & a Rheno remoucat, atque plinivs etiam eos inter Mosam Scaldintponat. Sicporro Vfip i i vel Vfipetes, quos L.IV. hifl. c. agrum Mogun-tiacum obledisie refert tacitvs, c. q2. ad alueum Rheni iuxta Cattos locantur,vt pateat, eam este Cis Rhenanam gentem; quos ipsos tamen vio cassivs L. 54.Histor. ad Rhenum infra Vbios, populum Trans Rhenanum, ponit. Vt taceam aliaexempla. Nam etiam ex his paucis patet, quam recte iudicauerit hvgo grotivs',vir in ymni eruditionis genere maximus, L. VII. Hifl. Eelg. ad A. iy;g. vetera cer-te nomina (antiquae Cis & TransRhenanae Germaniae) cum recentibus conciliarispeciosius , quam verius poffe. Nam & priscos audores parunt introfpeda Germa-nia haut eadem memorasse; N mox omnia crebris gentium inter fi migrationibusturbata ejfi ; augere denique obscuritatem secutos interpretes, antiquam famam adsuae quisque gentis decora trahendo. Idem prorfiis est petri bertii indicium,qui posteaquam in Commem. Rer. Germ. L. i. c. 1$. annotasiet, insignem inter

STRABONEM, METAM, PLINIVM, TACIT VM atque PTOLEMAEVM disteri*sinn esie, mox causiam hanc siibfungit: Nam quum Scriptores illi aliena fide inte-riora Germaniae referrent, neque adhuc ea omnis Romanis exalte nota e flet, sin-gulaeque insuper eius partes Variis mutationibus oh incolentis populi migrationesessem obnoxiae, non e fi mirum, fi vel regiones quasdam alii praetereant, abaliis forte commemoratas , vel quas hic pro suo acuo ita defiriofit, alius aliter mu-tatis gentibus disponat: neque enim gentes a locis , quae incolebant, fid loca ipjaa gentibus plerumque nomen habuerunt. Quod fi loca ipsa fidesque nationumpropriam certamque habuissent appellationem, potuissent vt in domiciliis vrbibus-que, ita in terrarum tradibus , mutatis licet cultoribus, firuari fimper eademregionum nomina, fid quia a populis terrae jua nomina traxerunt, euenit ne-cessario, vt cum migratione populorum ipsae quoque appellationes regionum mu-tarentur. Vnde liceat nobis prouocare ad auctoritatem Illustrissimi Comitis -DEbvnav, Viri in patriae suae gloriam nati, quii« Hifl. German. T.I. p. 12. proincomparabili fio indicio ait: Derjenige der die eigentliche Gränzen des gltenTentschlands und der Teutschen Völcker unter sich selbst genau beschreiben wolle,werde eben so viel ausrichten, als derjenige würde thun sonnen, der die Grän-zen der Tartarischen und Calmuckischen Horden aus Landcharten ausdrücken wolte.