401

sorsacbo alium dioboles wercum uni Wordum; tbunaeren de Vuoden end Saxnote , ende allem tbem unholdum ,tbe bira genotasfint. dieterjcvs stadenivs,vir in veteris linguae scientia, dum viueret, excellens,primus hoc antiquissimum linguae nostrae monumen-tum interpretatus, & suspicatus est, Saxnote distin-guendum Saxn Otei Verba vero tbuna eren de legittbuna er ende expoiuitque lucorum cultui. Sed thun,quidem pro sepe atque etiam vrbe vel loco septo , nun-quam tamen pro luco vsurpatum legi: nec de lucis ,sed de abrenunciatione falsorum Deorum ibi agitur,qui ordine recensentur. Ego itaque scribo: tbunaerende Vuoden end Saxn Ote. Ita sensus integrae perio-di est: Ego abrenuntio omnibus Diaboli operibus & ver-bis, Thunaro ( siue Tboro ) &1Vodano& SaxonumOdino, & omnibus spiritibus malis j qui consortes ipso-rum sunt. Diuersus autem est hic Thorus vel lupi tertonans a vetustissimo Celtarum Taranoj licet iisdemCeltis taran quoque tonitru designet, vt supra osten-sum, & hic quoque vtraeque nationi non diu posteius ortum imperasse videatur. Noster Thorussub nomine bouis cultus est, quia taurum & nos olimtbor, tur nominauimus, pro quo iam sibilo praefixo

Stier dicimus (/;). Hinein veteribus cippis Runicis

fre-

(L) Vid. RVDBECK. Jtlsnd. Part. II. t*p. f. png.pt. /f,

E ee