PROGRAMMA I.

*5

tütn in aliquo regno sit promovendum, inAcademiis hoc fieri debeat; quemadmodumillas certa patiuntur decrementa in regno, ubiAcademi® carent doctore, qui easdem fatis in-telligenter colit & assidue.

PROFESSORES recte appellantur viri Doctissimiac Dignissimi, qui Auditoribus cuncta, eöusquein arte detecta, demonstrare possunt. A do-ctoribus dignis discipuli instruuntur, ut ipsinovis disquisitionibus scientiam augere possint;semidoctorum vero discipuli nil nisi exoletaspro-ferpnt larvas, nova veste indutas. Juve-nis, recte formatus, plus uno die a vefe doctodiscit, quam a semidocto intra plures menses,quamquam hoc utplurimum non sentit ipse,antequam plures effluxerint anni. Omnia vere, eruditorum verba instar oraculorum sunt ha-benda ; semidoctorum vero nil sunt nisi soni Cam-panarum tinnitantium. Discrimen inter Docto-rem umbraticum & Professorem publicum ita-que, suo tempore, intelligitur esse maximum.

Vere Eruditi hoc tempore rari existunt, et-si scientiae ad summum fastigium evectassint; cum quaecumque scientia cultorem suumita occupet, ut nihil majorem laborem expo-scat, quam ambitum scientiae recte emetiri.Nulla itaque munera his difficilius explentur;magisque saepe fuit arduum, reperire homi-nem, ad munus professorium in Academia,quam ad alia,-licet spectabiliora munera inregno, idoneum.

Omnes Magni Principes, bos genuinos fove-runt, amarunt & excitarunt. Sic nostro fo-culo Sloaneus, Wolfius, Holbergius, Mau-B 5 pertui*