ET REGINA SUEC. HABITA.

65

Quanta itaque laetitia capimur, fi in futuro tem-pore, quod omnium nostrum summa & ulti-ma est cura, nostram spem ponimus;

Teque Serenissime PRINCEPS hereditarie! ‘vi-demus ex duplici tam generosa stirpe oriun-i dum! prtecipue, quum insuper a tenerrimis

I annis, institutione tam sapienti, accurata &

' matura, utilissimis quibusque doctrinis fueris

j innutritus in iisque exercitatus.

i Nonne felicitatem posteris nostris, Tuo imperioaliquando subjectis, augurari debemus?

I

| Tu, Princeps clementissime! aperis nobis, prima; Tua praesentia, januam futurorum tempo-

| rum, ut eo mente prospicere queamus, quo

pervenire nobis non licet, ubi Tu, redimi-tus Corona Suiogothica, nepotibus, &, quodoptamus, pronepotibus nostris imperabis, iis-que, qui scientia ferner dignos reddunt, fe-licia distribues fatal

Relinquimus ideo eos, dum mundum relin-quimus, cum fiducia, steti ac contenti, Prin-cipis tam cari providentia, qui tempore ad-huc clariori sceptra capestet.

Macte virtute Tua, multos & ltetiffimos vi-deas dies!

Quum TU, PRINCEPS qlementistima! ceu luci-dissima stella, qua a fulgidillimo sole lucemaccepit & splendorem, in nostro cado oria-ris; illud q'uoquö genus, quod alias magis

ama*