P TUE F ATIO.

ditationem sapit, lion diffiteor, Systema viri. Theoria pa-rum habere videtur vel nihil, quod in fijjiü'dS ungularum seuin divisione ac dispositione argumentorum, quasi copiarum,reprehendat, refingatque. Finis , quem prae se Febroniuspaffim fert, est Reunio Diffidentium a Romana Ecclesia Ca-tholica. Media hunc consequendi finem hac invenisse acdisposuisse videtur seu Soritica seu demonstrativa methodo.Procuranda est Christianorum diffidentium Reunio.

Haec reunio procurari nequit, nisi abolito eo, ex quo natumest dissidium.

Natum est dissidium ex Abusibus Disciplinaribus Ecclesiae.Abusus Disciplinares nati sunt ex Abusu Potestatis Pontificiae,Abusus Potestatis Pontificiae tolli nequit, nisi praetensus e-vertatur Monarchismus Pontificius, & in arctiores ju-rium limites contrahatur Primatus Pontificius.

Nec Monarchismus hic potest everti, nec Primatus contrahi,nisi, quibus nituntur ambo, bases subvertantur.

Hae bases sunt Scriptura, Traditio , Poffeffio , & Usus.

Ha? bases nequeunt, everti, nisi Regulis certis, receptisti-misque Scripturam interpretandi, & Traditionis sinceri-tatem eliquandi.

Hae Regulae sunt duae, una tradita a Vincentio Lirinensi,Commonitorii I. Cap. 32. altera a Concilio SenonensiAn. 1528- (apudFebron. Cap. I. §. I.)

His ex Regulis demonstrandum est & demonstratur

I. Formam Ecclesiastici Regiminis non esse Monarchicam,

Cap. I. per §§. X.

II. Primatum Romano - Pontificium dari, jurium tamen cer-

torum sinibus circumscriptum. Cap. II. per §§. XII.

III. Jura hujus Primatus ultra limites fuisse productos inno-xie, noxieque. Cap . III. per §§. XII.

X 3

IV. Ex