II

Vinälcinr. Ltb. Sing. contra ‘Just. Feh von.''

infectabatur. Et ipsa hsec epistola nunquid magna in Wilhehnumacerbitate flagrat? Speravit in multitudine divitiarum suarum & prce-valuit in vanitate sua. Certum ejl tamen, quod non intravit per ojliiun- - fi pafior suisset, diligendus erat; ß mercenarius, tolerandus: nunc

autem cavendus & repellendus, utpotesur & latro. Atqui falsum est,Wilhelmum fuisse Simoniacum, nulloque argumento idoneo seuab aamulis, seu ab ipsomet Bernardo probari potuit. Nam quodjurejurando electionem suam a Simonise suspicione purgare detre-ctaverit, in argumentum imputatae pravitatis rapi non debuit, v.supra n. IV. jure credidit recusandum, quod cum tanta postulaba-batur integritatis fuse, moribus anteactae vitae fatis ac luculentercomprobatae, de hypocrisi autem solis ab aemulis infamatae, inju-ria. Omnis itaque vis ablata est Bernardiano, quo Romanam inCuriam tanta cum protervia insultas, voto; neque argumentumprobabile est abusuum, quos maximam partem fingis, sed dece-ptae, ut in humanis fieri amat, credulitatis, in primis vero inhu-mani tui ac ferini in Sedem Apostolicam, & almam Curiam sto-machi.

Num. VII.

Respondetur flebili voto & dolori ejusdem fandst Dodforis.

apud Febr. p. 399.

FEBR. p. 399. Quod optavit, sed non vidit Bernardus, hoc in-finiti poß eum alii, etiam in Conciliis Patres optarunt - sed non vide-runt;; neque hodie adhuc &c.

ROM. Si hos inter optatores refers schismaticos, diffidentes,haereticos, Acatholicos, Principum, Romanae Curiae iratorum,adulatores, Romanae Sedis Judiciorum calumniatores, Lividos,Sordidos, temerarios censores*, &Aristarchos, iisque refractarios;habebis inßnitos ejusdem voti, secus minime. Romanam Curiamnaevis & abusibus perpetuis, intolerabilibus, pestiferis, iisqucvelut civitate donatis coopertam aut fuifle aut esse, nunquam pro eyac virum Christianum & Catholicum decet, demonstrare poteris.Maculis quandoque tentari posse & tentari, nec ipse Sylvius ne-gavit v. Gretscr. in Myster. Iniquit. Plessseano. An propterea Cu-