Observ. LXXIX. Juri/ Ecclefiaftici Vrotestantium , Sponsalia i
thun , und Schaden und Kosten zu erstatten , aufs erstens ah ihm super fun-damento aElionis der Beweis nachzulassen.
Dijudicatio.
Zuvörderst ist bis her o in Foro r ö Fraxi daran nicht dubitiret worden, dassder Casus prohibitionis quaestionis Lev. 18 v. 14 patrui Viduam betreffe, undist dabey nicht distinguirvt worden, an taEla' fuerit , an intaEla remanserit ?Zumal es Jure Germanico auf conscenstonem thalami , iß quod conjuges sub umtegumento seje amplexae fuerint , nicht aber auf aEluatem immissionem seminitbey einem Matrimonio ankamt, und duplex atque principalis ratio prohibitio-nis divinae, nempe, praeter commixtionem sanguinis, auch refpeflui parente-lae zu attendiren ist. Die beyde , in Justificatione per nudas simplices copias ,allegirte Casus dispenjaiionis, pofito , dass sie wahr, zeigen zwar, quod Prin-ceps in fallo dispensaverit, aber eben deshalb bleibt es doch, absque tali di-spensatione , in reliquis emergentibus , ein Casus prohibitus, folglich ein faciumillicitum, ita ut nec vir, nec uxor, nec nuptiae, nec matrimonium intelligipossit §.12. Inst. de nupt. und also ist die ratio decidendi der Sententiae a qua,fo a prohibitione divina hergenommen , allerdings gegründet, und körnt es nichthiebey auf die catbedralifche Disputationes an, an intrinseca turpitudo huic pro-hibitioni insiti an ad Jus positivum an naturale referenda ? sufficit , der Lan-desherr hat notorie pro regula angenommen , dass es bey den prohibitionibus gra-duum divinis bleiben solle , Welche Regul durch ein und andere Casus dispensa-tionis nicht evertiret, sondern vielmehr bestätiget geblieben. Dieses nun ist dieHauptsache, mithin find alle übrige Umstaenäe de importunis sollicitationibus,de conditione sponsaliorum, quod rea intaEla manserit, indifferent , und ad pro-bandum nicht admifstbiles. Jedoch ist noch eine andere ratio , Woran in AElisnicht gedacht , pro repellendo aElore hinzuzufügen , Es ist nemlick e doElrinade conditionibus zweierley bekant :
tj quod conditio, moraliter seu civiliter impoffibilis, fit illa , quae contra legesprohibitivas iß contra bonos mores impingit.
2) quod quidem in ultimis voluntatibus, in poenam testatorum, seria cogitare actratlare debentium, conditio impossibilis detrahatur , turpis remittatur, utra-que habeatur pro non scripta nec adjeEla. In contraElibus vero utraque conditiovitiet contraElum , iß contrahentes magis insanivisse vel jocati, quam contra-xiste videantur, 1 . ji. ff. de 0 . iß A, Dd.ad lib. 2$. t. 7. ff, de condit, infiitut.i} lib. 4. j. T*. t. de Verb. Obi.
Kacb der DoElrina protestantium find nuptiae kein Sacramentum , und Spon-salia werden in estentialibus nach principiis de pacto beurtheilet : zwar hatder Pontifex in C. ult. 7. X. decondit, afpof. sanciret , quod conditiones turpes ißimpoßbite), modo non contra substantiam matrimonii sint , ve luti, st generatio-nem prolis evites , auf fi fro quaestu te adulterandum tradas etc. propter fa-vorem matrimonii , pro non adjeEiis habendae ; es hat aber der in causis Eccle-siasticis