Arnulphus Mediolan. Sc Aventinus. 85
Arnulphus Mediolanensis, libros V. de gestis Mediolanensium Arnul- 'ab an. -25. ad 1076. scripsit circa annum 108 j, quae primo excusa sunt phus Me-in Grxmno Thesauro Antiquitatum Italiae Tomo IV, ubi tamen so-moLAN.Ium libri IV extant. 2do Apud Leibnitium T. III. Script, Brunsvic.a p. 727. ztio. Apud Muratorium T. IV. Script. Ital. ubi castigatius& cum notis totum opus est editum. Majorem ab hoc Scriptore fi-dem merito desiderant eruditi, praecipue in iis, quae ad Nicolai II &
Alexandri II tempora, & perversa id aetatis Sacerdotum matrimoniaspectant. Nam multos annos a Cleri Mediolanensis partibus stetit,
& adversus Arialdum( postea Martyrem) ceterosqueSacerdotalis con-tinentis defensores acerrime concertavit. Vid. Pag. T. 4. ad an. 1066.n. 9. an. 1076. n. 9. an. 1077. n. 3. Porro quam iniquus & inimi-cus in Sanctos Herlembaldum & Arialdura Scriptor & testis sit Arnul-phus, idem Pagius saepius observat v. g. ad an. 1076 n. 8. &9- Aliumvero Arnulphi errorem circa Tetaldnm , quem ille post S. Herlembal-di martyrium mox Archiepiscopum rite dictum fuisse male supponitaut jactitat, ex ipsomet Gregorio VII. confutat Pagius ad an. 1077.n. 16. Similiter Papebrochius noster T. V. Junii in vita SS. Arialdi& Herlembaldi p. 280. n. 3. ait, quod Arnulphus fuerit Schismaticus ,Sanctorum Arialdi & Herlembaldi adversarius , scriptor mendax , quietiam miracula in schismatis sive uxoratorum Sacerdotum favoremconfinxerit miratürque non immerito Papebrochius , qu6d recen-tiores Scriptores, ut Sigonius aliique maluerint hos Schismaticos (in-ter quos etiam Landulfus Senior & Junior) auctores sequi in suahistoria, quiim alios antiquiores coxvos, ac schismatis puros.
Aventinus Joannes, Abenspergensis Bojus , Sxc. XVI Scriptor , Aven n-Thurnmeyerus alias ex paterno nomine dictus , sed qui pro illorum nus.temporum more ipse sibi adscititium Aventini nomen ex genitali lo-co assumpsit ( utut in hoc largiter errärit ; neque enim Abensperga& Aventinum pro Synonymis apud Geographos habentur J magnumequidem ab Annalibus Boicis nomen apud non paucos obtinuit, sedapud eos maximi, quibus aut hebetior in historicis acies , aut alie-nior k rebus orthodoxis est animus , aut dictionis nitor atque licen-tia prs veritate probatur. Bergerus in Frxfatione animadversionum,quas ad Cocceji Juris publici prudentiam a. 1724 typis Lipsiensibusdedit, ita de Aventino magnifice statuit : " Commentatio Joannis“ Aventini, ubi res Bojarix memorabiles exponuntur, egregie con-<c cinnata: utpote qui historicus multum gloris sibi acquisierit, quod“ officio Historici sincere fuerit defunctus , nec veritatem subdoli
L 3 sup-