εκκλησίας ενώπιον αυτής έδωκεν αντώ την εξουσίαν πάσαν τής ου-σίας αυτής είπών αντώ ' ‘Ορκίζω σε χατά τής αγίας τριαδος, όπωςμηδέν ολοις άπδ τής ουσίας ταυ της είσέλθη εις την εκκλησίαν μήτεείς το έπισκοπεΐον, άλλ' είς πτω\χους χαί πένητας’ χαϊ χήραις χαί I99 rο ρφανοΐς διάδος αυτά, ΐνα τα χαχώς σνναχθέντα διοικη&ώαιν καλώς 5χαί όντως ο τής ανομίας πλούτος γένηται θησαυρός δικαιοσύνης.

ή δε τον θεόν δούλη Πελαγία ονχ έφαγεν εχ των αυτήςουδέν τάς επτά ημέρας , άλλ’ έτρεφεν αυτήν ή κυρία ‘Ρωμάνα' ενορχω γάρ εϊ/εν τον μ ή γεύαααθαί τι. εξ ον είχεν τής αμαρτίας 9πλούτου, επιηωσχούσης δέ τής όγδοης ημέρας, ή τις νπήρχεν χν- XIIριαχή, άποδνεται μέν ήν έφόρει στολήν τον βαπτίσματος χαί εν-δνεται στιχάριον καί βιρρίον τρίχινα, γίνεται δε άφαντος έκ τήςπόλεως ημών μή ειδότοιν. ή ονν πνευματική αυτής μήτηρ έκλαιενπιχρώς χαί ιόδύρετο δέ αυτήν' ο δέ άγιώτατος επίσκοπος Νόννοςπαρεμυθεΐτο αυτήν λέγω ν' Μ ή κλαϊε άθλα γαίρε χαί άγαλλία" ΐ5Πελαγία γιτρ τήν αγαθήν έξελέξατο μερίδα άίστιερ Μαρία.

μετά ονν ολίγας ημέρας άπέλυσεν ο επίσκοπος τής πέιλεως XIIIπάντας τους ξένους επισκόπους είς τά ϊδια, άπήλθομεν δέ χαί ημείςείς τήν επισκοπήν.

μετά δέ τριετή χρόνον έλαβέν με πόθος χάριν ευχής είς τά 20‘ Ιεροσόλυμα άπελθεΐν τον τιροσκννήσαι τήν αγίαν άνάστασιν τουκυρίου χαί θεόν ημών 'Ιησού Χρίστον, καί παρεκάλεσα τον άγιώ-τατόν μου επίσκοπον τον κύριον Νόννον' χαί απέλυσέν με καί λέ-γει μοι ' Ήδεληε διάκονε, εάν άπέρχη, ζήτησον Πελάγιον όνο- 24μάτι μοναζοντα ευνούχον, | υς έχει έτη πολλά ασκούμενος, έγκατά- 199 νκλειστός υπάρχων καί σνντνχε αντώ, καί έχεις εξ αυτού ώφελη-θήναι' αυτός δέ μοι έλεγεν περί τής δούλης τού θεού xui ονκέφανέρωσέν μοι.

1 δέδιοχεν \ 3 ουσίαο αυτήσ | 5 ihaihoo \ καλώσ (ίν χώι) |β χιά ό nun τήσ άμαρτίασ | ίλησανρϋσ (τήσ) \ 12 βερϊν ] 10ή γάρπελαγία \ μαρία (τό πρώτερον) | 17 ό άρχιεπίσχοποσ \ πόλεωσ ( αντίο-χείαπ) | 18 [ξένους] \ άνιελίλόντεσ | 19 f. Ιπιιτχοπήν μετά τριών χρό-νων παρέλευση’ ελ. | 21 (χιά) τήν | 22 παραχαλέσασ | 23 χΰριν νωνοναπέλυσέν «ϊ (τού άπελίλείν) | 24 ιίιάχοιν εάν