Buch 
Demonstrationis theologicae, quibus in rebus vera religionis a Christo et apostolis praedicatae praestantia ponenda sit, pars prima [-nona] / quam nostro ad iustitiam doctore propitio placido eruditorum examini submittit Ioh. Rodolphus Cramerus s. theol. prof., respondente Ioh. Iacobo Hubero v.d.m., assumente Ioh. Rodolpho Usterio s. th. stud. ...
JPEG-Download
 

Unde dehac rejudi-«i*m petidebeat ?

J8_ G) : (G __

bet de Ethnicis Paulus Rom. 2 : n. &seqq. mira ei nequaquam videbun-

tur, qu£ diximus. Prolog. citat. Sed:. II. c. VII. /. 8. canf. ib. Sed.111. c. I. Js. 6. conf. & Cl. Limborch. Tbeol. Christ. L. IV. c. XI. F. 8. p.Tales servari polle per Christum, qui apud Patrem precibus suis idefficere potuerit, l.c. jT.ir. dicit: qua de re inferius. Jta sane quae-vis Religio, Gentilis, Judaica, Christiana, ad Deum duxit, idemDeus ubique revelatus fuit, & ad salutem hominum absolute neces-saria non fuit Filii Dei missio, redemptio, mors, fides in eum, il-Jiusque Evangelium. Quanquam igitur Viri Docti demonstrationesua de Revelationis N. Test. per Christum necessitate, ex praegran-dibus Judaismi & Gentilismr defectibus collecta, adversus Deista-rum impietatem agere intendant, hisce tamen suis affertis plurimumillis largiuntur, & praecipuum necessitatis Religionis revelatae fun-damentum ipsi subruunt, ut dato hoc Deistae caetera facilius lucratu-ros se esse, sibi sint persuasuri.

XII.

Error uti antiquus est, ita & omni tempore clare detectus &fortiter rejectus fuit. Non permittit instituti ratio hanc sententiamprolixius persequi, &, quae ex S. Scriptura dici possent, afferre. Oc-cupavit hoc agere Cei. Heidan. Orig. Err. L.VI.c. u. G L.VIII. c. 8.§. 6. 7. fecerunt id & alii. Non ita affectos nos esse quisquam exi-stimet, qui libenter aut temere quenquam damnemus, autperfenasipsas hominum, qui ä nobis mente, adfectu, fide, cultu, moribusdissident, judicemus; libenter atque humiliter haec Deo, cui minam,uti deceret, hominum cuncti integrum judicium concederent, &non audacter violarent, remittimus. Sed de beatifica Summi Bonifruitione , & id consequendi mediis , viis, rationibus , seu de ad-missione ad vitam aeternam in thesi tantum loquimur, & ita quidemloquendum essa censemus, prout ipse Deus hac in re sentirenos vo-luit. Absonum enim erit, de hisce ex nostris placitis, secundummentis adfectionem, opinionem, & uti nobis maxime aequum, con-veniens, prudens, justum, Deoque gloriosum videtur,cum«atron-iis homo non percipiat ea, qu<e sunt Spiritus Dei, i. Cor. z: 14. & mun-di sapientia, quanta maxima sit, Deum in sapientia sua non cognoscat ,c. 1:20. statuere velle, quasi Deus se ipsum eo modo, quo nos pu-tamus, communicare deberet. Ipsa sane naturalis aequitas jubet nos

tenere,