E FI STOLA DE

24

ftituto nostro abstraheret:: id unum in praesentiarum adjiciam, quodetiam in iis speciminibus, quae Curterius & Bhelippaus , Walt onus itematque. Grabms .• ex hoc Codice protulerunt , mihi videar antiquae illiusDialecti haud proletaria deprehendisse vestigia. Ceterum deridendumse propinat Censor noster eum illo suo commento quo vim argu-menti». quam non potuit non sentire , eludere voluitquasi omnesantiqui Codices MSS intra ternarium aut quaternarium numerum sub-sisterent: quo afferto ipse sibi aperte adversatur, quum in Prolegome-nis ad N. T. edit. Cap. I. §. 6. fuerit professus: Orthographia rationemm veteribus MSS fere eandem esse. : & quum ipse ex omni antiquorumMSS numero, non nisi unicum Marchaliammi potuerit eximere, quihodiernam Orthographiam exacte servet, si quidem fides ipsi fit haben-da ; quantus non restabit antiquiffimorum Codicum numerus, quipriscam illam scribendi proprietatem sequuntur , li vel illi solum incensum veniant, quos ipse se in Callia atque Anglia recognovisse inProlegomenis suis vanissime jactat..

Ut autem ostendam in quo vis argumenti', quod a consensu op-timorum & antiquissimorum Codicum repetitum est, consistat, velimin primis attendatur, unde cognoscamus aliquid in errorum numeroesse habendum : hoc autem alia ratione non innotescit, nisi postquamfuerit probatum , aliquid ab omnis temporis usu aut receptarum Le-gum forma penitus abhorrere, neque ullo modo cum iis conciliariposse. Itaque quum Orthographia & pronuntiandi, ratio apud diver-sos populos, qui quidem unquam Graece locuti sunt » diversa fuerit,atque etiam pro aetate variaverit, id demum pro. errore adversusOrthographiam habendum est, quod nullius neque aetatis neque po-puli usu firmari potest. Contra ea, quicquid superiorum temporumusui pronuntiandi aut scribendi, populo alicui communi, accommoda-tum & conformatum est, id ne quidem in erroris suspicionem vocaripotest: atque hoc maxime argumento Dialectorum veterum varieta-tem ab erroribus Librariorum & Typothetarum'discernimus. Ususautem superiorum temporum circa Orthographiam,ubi testimonia de-ficiunt, non‘aliunde potest intelligi, quam ex consensu plurium ejus-dem fere aetatis aut generis Librorum MSS. Nullam enim habet pro-babilitatis speciem, ubi vel tres aut quatuor tantum ejusdem fermeaetatis MSS Codices supersunt, hique in peculiari aliqua scribendi for-ma conspirant,. hunc consensum errori potius, quam certo consilioesse tribuendum:, inprimis si consensus iste circa hoc anomaliae genusversetur, quod cum antiquis Dialectis facile in concordiam redigi po-