8 .

ARISTOTELES ET CÄRTESlUS

. *A vx.yp&jU/itoiriirSivTef

O VERITAS ALTE STET ! SIC R£$<

. Evolutio per Tetrastichon

tMfplicet insipiens Novitas, & stulta Vetustas

Seu vecus zd, verum diligo, sive novutn*

V erorum fune, harc qu am fymbol a sancta Sophorum !

ALTE quod VERUM STET maneatque modo SSIC RES cuncta forer felix,O sicque beata.

SIC RES non lici, caufaque nulla foret.

Dedecet ast illum victricis porgere palmas,

Qui spernens lucem palpitat in tenebris.

Masculum fcecündi ingemi partum gratulatur tsimuli flagrantijfma vota votis miscetToh.Casoarus Miilierus Helv*TigurvIV.

js^Osse Deum pulchri sunt semina Veri.

Aut quis contendet coecis in voce cavillis ?

Numinis hicce quidem sensus caligine tectus--Sacrilegas linguas, aut ob contagia lapsus.

Non tamen ossa tremant nimium! Nam prodit IS IpsfeDiseutiens nebulas solide, valideque perite zScilicet Ingenuus MORLOT conamine pulchro,

Optio quo votis cunctorum perdita nulla est.

Quid liquet hinc si non Summum fervasle Polarcham,Talibus acceptis tantum graviora petendiPrtemia felici successu digna sequantur,

Supplice (quod dicunt,) Ego flagito voce JEHOVAM.

His breviufiuUs etiam

Doftijfimo, liter atijßmo Domino ReJpondenti> dtnunquam fatis laudandis instudio Philosophicoconatibus cordicitus gratulatur , nec non pristini

ejusdem favoris continuationem avidijfmsefi prastolari testatur

Joh. Henricus $ehererus,Toggio-Helv«