IV.

Hebraicaen-.etaphoraepropnjs ver*bis expri-muntur.

beus glorteDavidis,

I.

H

Caput prohomine.

PS A LM

in Deoiliberetnunc, fi vult cum : dixit enim i QuiaT / ff tS Det (um.

Tu autem Domine $ fofceptormeus es, g-oria 6 mea,&ex-altans r caput meum*

f. Pro le&ione Gr*ca, <n> xop/s avn A»j-Trorp jux «,& pro Latina vulgata,T# autem Do-mine fufeeptor meus es ; ex Hebraeo vertendumfuerat, cum Felice &Pagnino,T« autemDo^inefcutum es pro mei aut cumChald*o paraphrafte,Tu Deus fcutum fuper mc. Verum in fenlu nudapenitus eft differentia : Sed amabant LXX.metaphoras Fonris exponere fenfu proprio.Neque aliud fignificat, Tu Domine fufeeptor ,adiutor, proteftor, defenfor meus «,quam tucljpeus pro me, aut circum me , aut fuper mees ,quo ego protegar & defendar. Dicant illi,quodlubet, inquiebat opprobrijs oblitus Da-vid rex; tu Deus affh Siorum omnium,eorumpraecipue, qui tua dignifunt ope, adiutor es.Ad Chriftum haec verba fi referre velis 5 TuDomine fufeeptor meus es , fecundum hominemdicitur i 'eo,quia hominis fufeeptio Verbumcaro fa&um efl,ait D. Auguftines. Caro dicit,quam fiifcipit omnipotens Verbum, utdiui-na humanaque natura, edet una,ime confu-fionealiqoa, per.ona,

6. Duobus ego te maxime modis , Domi-ne , gloriam meam praedico. Primum tugloria mea ; quia tU auclor & cauda es glori®me®. Tu me gloriofum olim fecifti, cum ti-bi placaret; facies in pofterum , ubi rurfiistibiplac bit. Altero d inde modo, tu gloriamea es ; quia dum alij genus > di vitias, dignita-tes, aut fimile quid aliud , ttiagnum ac prae-clarum ducunt;ego in te folo gloriabor.NuncadEvangelium veniamus, ubi Chriftus Ioan,17. v. i. dicit, t Pater , venit bora , clarificafilium tuum , ut filius tuus clarificet te verlii. 4*Ego te clarificant fuper terram, opus confummavi,quod dedifli mihi ut faciam: & nunc clarifica metu Pater apud temetipfum , claritate , quam habuiprius , quam mundus efjet , apud te. Rurfiim hicaudiendus Augudinusin Enarrat. P(almi:G/o-riamtuam (Inquit) Deum dicit iHe , quem fieju-fceptt Dei verbumutfimul cum eo Deus jieret. At-que Chriftum id,quod p«tijt , obtinuide, re-flatur Ioan. 12,. v. 19. illa , quae venit vox decaelo: Et clanficavi, & iterum clarificabo.

'7. Tu denique,Domine, es, qui exaltas at-que erigis caput meum , quod ifthoc temporecalamitolo, du&uante infortunij etiam nuncprocelli,depredum gero. Perfundes me l®ti-tia,ubi defamtrit hiems, & trucul nta mite-fcere coeperit tempeftas.Ulud hic animaduer-tendnm moneo, caput frequenter ufurpari properfonaip'r.m Pfalmo7.v. 17. Convertetur do-lor ejus in caput ejus , hoc eft, >n iplummet au-fforem. Prouerb, i.v.p. Addatur gratia capitituo , pro, Tibi.Proverb 1 o. v. 6. Benedittio Do-mmi (mercaout iufti ,id eft,fuper juftum. Ita&hic affUftidimus ait Propheta i Tu exaltabiscaput meum,hoc eft,meinfum. De exaltatio-ne Chriftipoft refiirre&ionem res adeo notaeft,ut explicatione non indigeat. Propter

VS ni. 57

quod & Deus exaltavit illum &c. Ad Philip. 2.v. 9.

Voce 8 mea ad Dominum cla- y.maui:& exaudivit me de monte9 fandx) fiio.

8. Fbx.qua clamamtis ad Deum, vox non- Vox oris, &hUnquam oris eft ; femper autem ede debet Vox cordis,vehementis vox affefliis, Ifta vox fonat Deo,tametdvoxin ore dleat. Ifta eft, quaMoyles

ore tacens clamabat in corde ad DominumExodi. 14. v. i<f. Dixit Dominus ad Moyfen:

Quid clamas ad met Ifta cordis Vox eft, qua Su-fanna clamans exaudita eft, Daniel. 1$. IftaVox eft, qua 1. Reg. 1. loquebatur Anna incorde luo. Porro vox haec dicitur a Davidemea: vox enim,qua? non procedit ex corde, noneft mea, inquit S. Thomas. Illa ipfa vox utre&a dt,& eo,quo debet, ut e1 tendat necedeeft,nimirum ad Dominum, d quo omne ha-betur auxilium, Denique non dicit; Voce meaad Dominum oravi, fed clamavi* Clamofa verodicitur oratio , propter magnitudinem af-feilus. Senius igitur verborum hic eft : Voeemea,qu& procellit ex ardentiflimo corde, &fortallis etiam oris voce, quam protrudt af-feflm effervefeens,Dominum, unde auxiliummihi venit, inc amavi, ve; inclamabo: He-br®a emm & hoc, & feqq. VV. utrumquetempus, Praeteritum dueluturum,patiuntur.

Quod haud incommodum alicui videri de-bet,fT, quod ait S. Auguftinus, in Proph tijs Prophet*refle mifceantnr futura pr*t ritis, quia futura pr*-titrumque dgmficatur. Rationem reddit, teritis effe-quod ea , qu® ventura pradicuntur,fecun- run6,dum tempus futura fiint, fecundumfcienti-am vero prophetantium iam pro fa&is ha-benda funt.

9. Per montem fanttum intelligere potes fubjl-1 . Cum Cadiodoro & S. Thoma, fublimita- ftatfs^&Tu-tem divin* maieftatis, qu® inacceflibilis eft, :>iti® divi-H. altitudinem iuftiti® divin®, quaincom-prehendhilis eft.I I T. caelum altiftimum, quod C®lum item»Empyreum nominamus, in quo Deus, beatis &m3ntibusadipc£fabilis, & habitare, &fub-

limem thronum glori* fu* collocade dicitur.

IV. montem Sion, in quo erat Arca Domini, Sion fedespeculiari modo in ea pr®fenti§_, &refponfa Tabernacu-homimbus danas. Quisquis arriferit modus,fenfiim & verum & commodum ille dabit.

Exaudivit in hoc quadrifido monte & Da-vidmi , & Chriftum Davidis filium Deus.

Felix Pratenfis, & Auguftinus Nebienfis exHebr®o verterunt; Etrefpondit mihi de montefanttofuo j Quod verbum refpondendt bene {uh*junoirur verbo clamandi: veriim le£lioniGr*-C®, Latin®que vulgat® nullum inde difTidiumnafcitur; nam i . eo refpondit , quia exaudivit ;nunquam de monte lan&iflim* divinitatis,

& luftitite fu* 5 nunquam de caelo, neque deSionis monte refponfurus, nifi utrumque cla-mantem exaudiviftet.

Ego dormivi, io & foporatusfum:& exurrexi, ii quia Do-minus fufcepit me.

VI.

10 r. Dtf-