tu.

Clamor cor-dis,

quid efficiat.

P&l 6 .v* 3 ,

Pfal^v.j,.

IV,

Infernus

proprie,

vel meta-phorice.

lacus inScjiptuxa*

i6A p S A L M V S XXIX.

haberent materiam, Caufiam, vel occafionemgaudendi ex interitu meo : & quia per tenonlicuit inimicis meis me peffumdare, hac ra-tione, Tubmovendo malum, quod mihi abillis parabatur, lastitiarri non fecifti inimicismeis fuper me dolis capto, nefarijs arcibus op*prefTo, autinfidijs ipforumfupplantato.

Domine 3 Deus meus clama-vi ad te, &fanaftime*

$. Domine Dem mm; non enim omniiunDeus, affeSlu lcilicet paternae benevolentiae,tues, fed eorum proprie, qui tibi charitateTunt conjun&i: Domine Dem metu clamavi ad te,non verbis in palato fabricatis, ribn vocibusore Tonantibus, Ted deliderijs ardentiffimis,vocibus cordis amantis, vocibus plenis affe-£tu fiduciae: & ita enixe clamantem mox fana-Sii me , liberans k malis interioribus & exte-rioribus. Malum interius eft Infirmitas, fivecorporalis, five fpiritalis: haec duo interio*ra mala, quia poterant efTe inDavide} Ad re,inquit, Domine clamavi, & ab utraque aegri*tudin«, corporis animxque, perfanafti me,Beatus (exclamat magnus Bafilius homil, inhunc P/almum) qui propriam plagam , quam in-terne habet , novit ; ut medico accedenti dtcere va-leat: Sana me Domine, quoniam conturbataTunt omnia ofla inea: Ego dixi: Domi-

ne mifereremei; fana animam meam, quiapeccavi t.bi. Jhc quidem gratias agit ob illatamftbi medicinam. Clamavi ad te , & fan&fti me.Nihil medium , nuUumque intervallum fuit , interineam vocem , tudmque gratiam \ fedjimul atqueclamavi , & fanitas prodijt. Etiam te adhuc lo-quentedicam: Ecceadfum. Magna itaque lo-qui oportet ad Deum orantem , ut vel ocjus exo-riatur fanitas.

Domine eduxifti ab inferno 4animam meam. - falvafti mea defcendentibus in lacum.

4, Nunc gratias agit Deo , proptereaquod a malis etiam exterioribus liberatus iit.Domine , inquit, eduxisti ab inferno animammoam , non in quo jam fuit, Ted iri quo futu-ra erat, nifi tu imminens exitium, ad inferostra&urum, avertiftes. Aut Infernum fecundummetaphoram dixit pro viciniflimo periculomortis, & fenfus eft: Domine liber^fti ab ex*tremis periculis vitam meam: ex mortis pro-xime imminentisfaucibusjamiam deglutien-dum eripuifti me. Atque ita Inferni riominepericula mortis intelligenda funt. Qui ver-lum illum exponunt de Chriflo Domino, illiaccipiunt Infernum proprie pro Limbo, adquem, pera&a redemptor paflione Patres in-de liberaturus defcenderat. Potell hoc ipfumquaelibet anima dicere, quae veniam lethaliumpeccatorum accepit: ell enim aniaia pecca-trix in inferno, necdum quidem per fnppli-cium, jam tamen quoad meritum, Salvdftime a defcendentibw m lacum: S, Hieronymus &

Jullinianus ex Hebraeo ; Vifijicafti bie $ ne de-fcenderem in lacum : hunc locum appellat Chal*daeus domum fovete ; Cajetanus & Flaminius fotveam ; quam denique foveam Pagninus inmargine dicit fepulcrum. Et faepenumero lacminScriptura nominantur fubterraneae foveae,quae vel cullodiae captivorum , vel fepulturaemortuorum accommodatae funr, Dico iraq;cum S,Thoma, idem alijs verbis repeti, quoddiftum eft prius; & fenfum efTe; Liberafti mea periculis mortis, ne defcenderem in foveamfubterraneam, & una eum mortuis eompta-nerer in /epulcro,

Plallite Domino f fandi ejus:& confitemini memori® {an-ilitatis ejus.

.T- j

5*, T[alliteDomino in gratiarum a£honemvos fantti ejus*. Chaldaeus,/>9; Cajetanus ,grattiojiejus. Nam, ut Ecclefiafticus monet cap,l f*verf.p. Non efi jpeciofalam in ore peccatoris. Vosigitur jufti, & virtute praediti laudem diciteDeo; nam qui non furit hujufmodi, tametfipfallant, Deo non pfailum> Et confitemini me-mdfice fanttitdtti ejus. Hoc equidem loco Me-moria primum accipi poteft a£live, qua Deusrecordatur noftri, ut dicitur recordatus Noe,Jofeph, & filiorum Ifrael &c. deinde paffi-ve , qu& nos recordamur Dei, &ea recorda-tione Deus a nobis colitur. Priore fenTu; Ce-lebrate, inquit, memoriam lpfius Tan&am,qua noltri meminit in his malis, & nori, qua-li oblitus fuiftet, dereliquit nos. Altero ien-lu, quo Dens in memoria noftra recolitur &commemoratur; Hujus, ait, fan£lam facram-que memoriam retinete, Deumque benefi-centiftimum afliduo laudate atque celebrate.San£lum ejus numen propalam decantate:memoriam Dei, qui cum in /e fanttiflimusfit, voluntas ipfius eft Tan£hficatio quoquenoftra , immortali pfalmodid perennate,Tum quando alij de Deo verba faciunt, & vos:favete linguis , ut Venufinus olor canit, id eft,bona verba dicite: pfalmum pfalmo , canti*cum cantico jungite. Poteft etiam hic verfnsficintelligi: Pfaliite Domino fan£Ti ejus, &pro argumento pfalmi memorate beneficiaipfius, quibus fan&os Tuos proTequitur.

Quoniam ira 6 in indignatio^ne ejus: devita ? in volun-tate ejus.

Ad vefperum S demorabiturfletus: & ad matutinum lae-titia*

6 . Ira Dei eft in indignatione ejus , hoc eft,ijidignatur, feu dedignatur Deus irafci. Quodeleganter expreffit Theodoretus, dum adhunc locum ita commentatus eft: Etenim , in*quit, eft v eluti res quadam adventitia Dei,poenas

qua

y ;J

V.

K

MemoriaDei aftive,

Sc paffivej

tiU3 Cl

$ td

' i» ifi

lil.

trinlit:ne de i«foW-multoetiamnerti rinfth 1

bfflt

tiiininunat in;ipfius ipaliiitaejudc%a

ttffi

fti'

ipfe

fittt

«Dei 7'

ffll.

fluitita,fa

vemunfamindiimlcationetfefamo i

antlia

fm,tti: ki :ilijsver

Vli . ^tfedioi

, ! *ifivctte]®

^ W‘01

Prima expl*:

natio, . llc 4

propte