*

& Paragraphorum.

hominum fuorum. ibid.

Vbifaljitas & mendacium non Dem feddia-boius . 101.1

14, Diabolm nunquam non mentitur. 203.1

15. Diabolus nunquam ad rem [alutis pote fi lo-qui. 20 3. z

i 6. Lingua prophanorum aurea veneno falfitatismciuifimo plena. 204.1

17. Lafciuia perdit memoriam veri Dei. 204.1

18. Deum minime videntur credere, qui eius Ec-clefia bona in re luxuria confumunt. 205.1

i5). Detuinfummapuritate,&munditie. 205.2

20. Deus non mundatur fed magis in nobis omnespeccatorum [purcitias ab fler git. 206.1

ji. Alienum a regio dininoque decore, quod malinon puniantur. 106.1

11. Regium, diuinumque decus laditprinceps ille,Jiue Deus, qui ctaufus in cubiculo iacet. 207.1Illevere mortuus,qui peccatisfe dedit. 207.2

24. Quidquid peccati Jiue mortis eft maxime fu-git veri Deifpiritu1. 208.1

25. Vbi diuinitas nunquam non indepraclariftimi

[rufius. 208 2

26. Vnius Dei efi, omnia fbi praflita obfequta

nofcere, & videre. 209.1

27. Hominis cor terrenis affixum cibus fit diaboli.209.2

28. Damonis pote flas confumitur in per dedis iis,

qua in nobis fiunt terrena & carnalia, 21 o. 1

29. Deus in fuis omnimodamfacit puritate. 210.2

3 o. Diuinitas nulli fubiacet. 211.1

3 1. Diuinitatis efi reuerentiam extorquere ab om-ni creatura. 211.2

3 2. Loquaces in templis vix credunt ibi Deum.212.1

3 3. Proprium efi creaturarum rationalium, quodmacula, & lapfus earum nonpoffint tolli nifiperDeum. 1 1 2,2

34. Dem non in Jpecie tantum , fed in veritate.ibid.

35. Deus nequit fuamvirtutem non communicare

accedentibus.

21 3.1

3 6. Temporalibus lucris inhiantes vel diabolum

colent.

1 1 3.2

37. Bona oblata infumendain pnuperumfubleua-

tio.ne,& aliis piis operibus. 214.1

38. Caueat Sacerdos de bonis Ecclefu aliquid in

fuperfiuos vjus decerpere. 2.1 5.1

39. Ad Deum fufcipiendum neceffaria eft omni-

moda mundities.

215.2

40. Diabolm corruptione , immortalitate Dem

gaudet. 1 1 6 .1

41. Mulierum proprium eft in rebus diuinis[educi.

116.1

42. Dei veri cultm non mortem, fed vitam halat.217*1

43. Id de Deo venit , quod mala poena infe-rantur noxiis,& bona dentur iuflis. 217.2

44. Ab vno Deo vero venit, quod vitia tollantur,

virtutes alantur. 218.1

45. A malo venit dijfmulare vitia, a bono illa ex-cutere. 218.2

46. Vhm IESFS filim Dei, totiufque peccati ex-pers,potefl vincula rumpere peccatorum. 219.1

47. Deo non reieflitiafed prima &praflanttora.

219.2

48. Dei veri miniflrid caflitate. ibid.

49. Dei propria ventas , mfili mendacium.220.1

BaezadeChriftofigur. Tom. VII.

50. Aduerfarum pote flatum magna infirmitas.

110.1

51. Veritas nunquam non prmalet falfitati .2 21.15 2. De Dei Spiritu venit,quod proximis confulas.

ibid.

53. Sub Deo vero nullusfic arefcit, cui non fuppe-

tat, vnde reuiuifcat. 221.2

54. Dei eft difcernere inter bonos & malos.

222.1

55. Summa terrenorum potefl as facile a Deo con-fingitur. . 222.2

5 6. Solanum eft miferts [ocios habere poena.

223.1

57. Homo idololatra nullum non facinus audebit

facere. 223.2

58. Dei fp'tritus ab impiorum fupplicio refulget.

224.1

5 9. Ille rex non eft merum ftmulacrumfed aliquid

melius, qui in arenam defccndit, & inter armaviuit. 224.2

60. Illefe regie gerit , qui non [olis alienis nititur

virtutibus. 225.2

61. In eo diuinus Spiritus claret, qupd fciato flen-di infuuandis hominibus. ibid.

61. Plurimum d perfeflione diuina di flat, quinihil[ponte fua facit, fed vipraceptorum addu-citur. zi6 .1

6 3. Ipfenftbiliapromptiora inueniri[olent ad obe-

diendum Deo quam rationalia. 116.2

64.. Idolorum valentia non in re, fed in hominumphantajia. 227.1

6 5. Qui muneris fui leges non adimplet, laruamquandam non veritatem exhibet in munere »

227.2

66. Vera Diuinitas halat vitam. 228.1

67. Vbi Deus, omnisabfcedat fordes, neceffum eft.

Etiam qm circa ve fles. 228.2

6 8. Decora,qua nos fallunt fimul& exhibent fal-lacia depulftomm. 22.9.1

- -"— ■ 1 - -

CAPVT XVI.

*

Confihttm Ia emi a de Aegypto decimanda.

2 2 5 > 2 , .

Textus hiftoria.

PARAGRAPH I.

1. Ratio San florum non cadit,fed in altijfima

furgit. 230.1

2. Vbi Deus,pro cui omnis fallacia. 1 3 0.2

3. Habita gloria deieflo maioris dedecoris & in-famia eft. 231.1

4. Affiiflomm orationes ad Deum fafla effeflum

fortiuntur [alutis. ibid.

5. Qui non ftncere,fed dolose coram Deo,& San-

flis agit, vni ftbi maxime nocet. 231.2

6. Peccata noflra valde obfunt orationibus San-

florum, qua pro nobis fiunt. 232.1

7. De adimflis aliis virtutibus redditur oratio iu-

fti ejficacior. 232.2

8 . Tunc eft tempus Deo benefaciendi hominibus,quando homines aliquid operantur Deo. 2 3 3.1

9. Non mutatio foli, fed mutatio morum hominem

cladibus eripit. 2.33.2

1 o. Cor iufli latijfmum Dei habitaculu efi.i 34.111. Diuina manus beneficia ibi fentiunturfirmio-ra vbi longe abfiunt labes mundi. ibid.

e 3 12. Vt