POETICA 233

Seu Cadit irrorans,magnöque tecondita ſubterAſtuat unda lacu tunditque coercita muros?Quid dicam occulto ferĩunt qua ſpicula plumboAnguſtôque aditu fe lympha erumpit& oraSeu fent, aut ſubito pulſat veſtigia nimbo:

Ardua ſeu cœlum repetit rurſumque perennesFontibus illabens renovat collifa quetelas?

Quaque pluit tenuis rivis rorantidus humor,

Et ſuper exeſo cur vatus pumice fornix

Senſim ĩaſtillat aquas? Sed enim mox flumina laręoEbibit alta ſinu, totoque€ vertice nimbos

Ag omerat: ruit in præceps,& vifcera ab altoEgerit, mferiorque ſuo fons zquore inundat

Lem ibidemCeu quondam ignarus ſeptis florentibus hoſpes

Spectatùm ſubit imbriferi miracula fontis,Pendentemque ſupet cameris pluvialibus undam:Ila cavis tegit inſidias occulta doloſis,

Filtula nec latices aperit, nec murmura fundit.

Aſt ui compoſitis conclavia picta lapillisMuſcoſos prapterque lacus& fraude tumentesTurba cou ʒ tunc Aumines at N getsLympha repente ferox furgit ı cane Ne coecisProſiliunt jaculata turbis, percuſſaque tergaClamantum, fronteſque, orulöſque liquentia fgunt.Deſuper undat hy ems nimbis, aſarotague jubterNMorreſcunt jaculis: ferit und que miſilis humor,

| Undique tempeſtas aditus denſiſma claudit:Vulneraque ingeminant: pro ſanguine depluit imberSpumeus, amne natat fond mutatus in amnem.P. Alex. Donatus. y Con ſt.

Machina hydraulica,ad attrahen-

| Aain aquami.9 prius hic miret? molemne advectaque plauſtrisRudera& oppletos avidæ telluris hiatus?An latera,& geminas ſcalarum in fornice cryptasNaiadum ſedem? tortis ubi limpidus humor 1Alt