„„ 277
Muleus ibi atrato ridet carbunculus ore,Lucis& igneſcunt ſcintellæ, dulcis& horror:Emicat è nigro ma je ſtas candida vultu,Et velut ex icto ſalat ignea ly mpha lapillo,Cum tonitru qui rumpit humum cœlumque requirit,Editus è tenebris olli fe luce maritat, 0Mifcet& ardores Amethy ſtus, ſcilicet imaViſcera telluris, rupes, Obſtacula, montesPerrumpit generoſa fides,& in æthera fertur.Utrague gemma lares hinc fabricat, utraque ſignatIIluſtres dei nebulas& lumen amoris.
P. cur. de Luca l. Dom. Las
T EMPL U M.
Zemplum vetus Hieroſolymitanum.Qi” contra aſſurgens jecluſum vallibus imis.Eduxit natura jugum, ſed molibus altisErexète locum Reges, perque ardua montisRupe ſque abruptas magno patet area temploNubiferis erecta tholis: feritaeta moles,Qualen non nigra Ag tus. non corniger Hammon,Aut juvenum vidit laery mis celebratus Ofiris,Haut alis credant tuto fe ſe arcibus urbes,Tot eircumpofitis ſtant propugnacula muris,FTantaque fe facies aperit: numeroſa calumnasTecta premunt geminis fe fe vaſta atria cinguntFortie bus, duplicique ſuper ſtat fornice pondus.Muc Libanus virides truncos, hue cedrina filvæRobora demiſit: ſuftoſſo ibi multa SytenneCernitur,& pattio viduati marmore montes,Interior non faga domus, non marmora tollit:Auro Cuncta nitent& conveſtita metallisStant ĩgnota procul fuperum ſacraria Regi.| FP. Alex. Donaens. I. e. 2.Tectum auguſtum, ingens, centum eſt ſublime colummisQuo nihil in toto pulehrius orbe viget.Eeriora lapis Patio de marmore veſtit, aM 7*