POETIC 357Si fol vis, jacet ille fic ſolutus:;Et juſſus jacet ille ſub catenis,

Jon audens quetulasmovere voces.Hic cuſtos pe Orum, usque villæFures exigit, arduos lupoſque,

Nec non arcibus Ille præſidentes

Tutos inſidiis facit latratus:

Non te pocula delicata poſcit:Non obſona ſobrius requirit,Contentus latices bibiſſe Iymphas,

Nec nonrelliquiis tuiſque fruſtis

Qui tantos ii füftiner labores.

Nos contendimus eſſe non habendos?

Hos contendimus eſſe non alendos?

Et non dulcius eſſe poſſe quidquam? 0

1 Jacobus Ai lieus,Sn autem te te oblectant, qui præmiĩa curſu

Certa petunt celerique fuga lata æquora vertunt;Elige quos vultus triſtes. demiſſaque cervixOrnat& argutum ſupra Kant lumina roftrum.Nigra quidem ſed quæ multo fplendore corufcant,Ollis os ingens ad tempora pene dehifcit, 7Lara quæ frons tenues confurgere ſuſpicit aures.Vergat humi ptopior ftomachus,lateque pateſvatPeckus,& haud longis in ſiſtant cruribus ami.Sudlimes: tum prona ſuis extantia coſtis.

Et latera& lumbis qua jungitur arvus obeſis,preſſa animis calidum oſtendant,& Viribus acrem,

Præcipuè clunes inter fi Rx.& ſuptemosIlia demittant caudam, qui cutrat adimumTenuis ubi extrema vix tandem in parte reſidat:

Et parvum ſeſe ſinuans deſectat in orbem.

At vero tereti ponat veſtigia planta,

Quæ ſpatiis digitos nuſquam diſcludat apertis,

Sed multum ſolidos paulatim cur vet in ungues.Angel Ba laus Iyneg. l. 8.

Canis