spes rutila de nube oculos, atque o ecludit,Diva potens triſtes animis avertere Judus,Et mentis renovare diem, micat ignis in ote;
Irrequieta ſalit regali vertice flamma,
Qu dleſideriis alitur, cteſcitque per aurasIrdua,& oppoſitas perrumpit umi ne nubes,
Cæſar ies non fronte natat collecta, ſed aurumComplicat in nodum crinale: ardentia fagrantLumina, quæ cli charites obtutibus afflant,
Et Solis tolerant inconniventia fülgur,
EMinus illa ocuο contorquet,& alta tueturAnchoraqueis cordis fgatür germina forumPomorum ſpes, in ſertum nectuntut,& umbrant.
Tempora Vicinos frontis flos mitigat ines.
Non tamen areſeit, viret at roratus ab ene.
I mbola dextra ſpei fertlilia: gaudia vultus:Sed dubio ſplændore gerit: micat; hæret codeFikus in obtutu: mox ſe attollit,& urget,"Quzerit& altra oculis, riſuque,& voce ſalutat.
.. P. Cate de Luca l. 3. Dom, Laur,
Daeſperatio.N c lo fidera,& rupto ſemelCre uat mundo, trahite vobiſcum polos.Polos& axes& relucentesglobosKein ſede Numina& mundus labans.Per capita noſtra,& funerum ſtrages ruat. 5Nm minautur aftra, feriant qua volent. XSi magna cet vm prtitur, en magnam OK ro,En nudo pectes, funeris magni capan:Et irretotto lumine per ignem,& faces,Et per cotuſcos fulminis jactus feror,Tantum ruina cadere genetosa juvat, 4Toto perire mundo,& inſtrato tegiMunde ſepultum, proh ferax luctus dies!Quis hic Jocus, qux regio quo tandem Vagor:|Falutis expers, zger, afl dus, mifer? 985Deſertor animi ſanguinis rivo tui 5. B b 3 Extine