p OE TIC X. 645

TLenduntque in proprias longo ſinuamine metas,Pomonæ quam puleher honos:! quàm prodiga florumCopa! q uam diando ſtringens has tæma nod

Alliga inne xas adora tumentia frondes:Frondibus attexit cus,& dona revinctisAutummicongeſta opidus, quo pondere librat

Agge ſtum ſe funis onus! qua mole tumeſcit

Ad medium reſtemquegravat! ſpatiumque perennatz

pandit honoratum qua majeſtate decorem.cCeu quis Amalthææ fi jungens bina capellæ N"Cornua confertis terra felicia donis,.Trajiciat Oro in longum& qua divite turgent

A cumule, connekaliget, diſtractaque longè

Tum ducens emrema, finat pendere gravatam

Frugibus adjunctis molem, quod pondere vincat.

uod blandis nemorumexuviis, quod honore ſuperbi

e per laudata fol, velut æmula palmæ

Singula, Certanteſque ſibi per ſingula fruges

Ancipitem dubia Pomonam lite fatigent.

Aurea mala croco miniant. tadiata coronis

Punica pomiferi zactant infiga reg,

Pufpureoſque finus diſrupto cortice pandunt,

gidoneis decor hic malis, hie juſta racemis

Gloria, maturiſquue Ceres hic flavet ariſtis.

Copia collectos felici miſcot honores.

Agmine utrumque beant nexus confortia cornu,

F. Ans Chanus, in Parmn Poet. Soc Feſu.

Trigonale vitrum.

u I ſolet in vitreo lux intercepta trigono,

Rara per aſpectos pingens miracula campos.Fallere ga viſos oculos& fraude beataObiicere illufæ menti felicis Oh mpiGaudia,& ignotas auſis mortalibus artes.Arya, rubifſilvæ, meſſes,& prata coloresInnumeros induta micant, croceumque virentiEt rubum croceo miſcent, roſeoque decoriCosruleum, niveuſque cot cum mutice fulgor, 5