„„Exhortantur equos: fundunt ſimul undique telaOrebta wis ritu, cœlumque obtexitur umbra.Continudadverſis Lyrrhenus,& acer AconteusConnixi incwwant-haftıs, primig ue ruinamPant ſonitu ingen: p:æfractaque quadrupedantumDectora pectoribis umpunt, excuſſus AconteusFulminis n morem, zu tormento ponderis acti,Fræeipitat longe& vum diſpergit in auras,Extemplo turbatæ acies, erſique LatiniRejiciunt par was,& equos zd monia vertunt.Troes agunt; prince ps tur mas uducit Aſyas,Jamque propinouabant portis, rurfuſque LatiniClamorem tollant.& mollia colla reflectunt.Hi fugjunt penituſque datis referuntur habenis,Qualis ubi alterno procurrens gurgte pomusNunc ruit ad terras, ſcopuloſque fuperjacit undamSpumeus. extremamque ſinu pe fundit arenam:Nunc rapidus retro atque æſtu revoluta teſotbensSaxa fugit littuſque vado labeate relinguit.Bis Tuſei Rutulos egere ad mœnia ver ſosBis tejecti armĩs re ſpectant terga tegentes.Terda ed dotquameongreſ in pra lia, totasImplicuere inter ſe acies, legitque virum vir,Tum verò& gemitus morieutum,& ſanguine in altoArmaque cotporaque,& permiſti cæde virorumSemianimes volvuntur equi: pugna aſpera ſurgit.Orfilockhus Romuli(quando ipſum horrebat adire)Haſtam intorſit eguo, ferrumque ſub aure reliquit,Quo ſonipes ictu turit arduus, altaque jactatVulnerisiwpatiens arrescto pectere crura;Volvitur ille excuſſus humi. Catillus Iolam,Ingentemque animis, ingentem cotpore,& armisDejicit Herminium: nudo cui vertice fulvaCæſaries nudique humeri; nec vulnera terrent:Tantus in arma patet, latos huic haſta per armosActa tremit, duplicatque, virum transfixa, dolorem,Fundhur ater ubique cruor: dant funera ferroSertantes pulchramque petunt per vulnera mortem,Ff 2 Vile

675