POE TI C X. 677

Arcada: piſcoſæ cui circum Aumina Lernæ

Ars fuerat, pauperque domus: nec nota potentumMunera, conductaque pater tellure ſetebat,Ae ve lut imm q diverſis partibus ignesArentem in ſilvam& virgulta ſonantia lauro:Aut ubi decurſu rapido de montibus altisDant ſonitum ſpumofi amnes,& in æquora curruntQui ſque ſuum populatus iter: non ſegnius amboTneas, Tutnuſque ruunt der prælia nunc, nuncFluctuat ira intus; rumpuptur neſcia vinciPectora: nuncrotis in vulneta viribus itur.Dia reli gus apnd Eumdem 1.12. An,

Spargitur innumerum diverſis miſſile votis;Vulnera pars optat, pars terræ figere tela,Ac puras ſervare manus, rapit omnia caſusAtque incerta facit, quos vult, fortuna nocentes;Sed quota pars cladis jaculis, ferroque volantiExacta eſt; odiis ſolus civilibus enſisSuſiicit,& d: xtras Romana in viſcera ducit,Pompeji denſis acies ſtipata caters isJungetat in feriem nexis umbonibus arma,Vixque habitura locum dextras, ac tela movendiConſtiterat, gladioſque ſuos compreſſa timebat.Præcipiti curſu veianum Cæſatis agmenIn denſos agitur cuneos; perque arma per hoſtemQuærir iter, quà torta graves lorica catenasOpponit, tutoque latet ſub tegmine pectusHaè quoque perventum eſt ad viſcera, totque per armaExtrema eſt quod quiique fexit, civilia bellaUna acies patitur, gerit altera frigidus indeStat gladius: calet omne nocens à Cæſare ferrum.Nes fortuna diu rerum tot pondera vertensAbſtulit ingentes fato torrente ruinas,Ut primuùm toto diduxit cornua campoPompejanus eques, bellique per ultima fudit:Spar ſa per entre mos levis armatura maniplosInſequitur, fævaſque manus immittit in hoſtemlie guæque ſuo miſcet gens prælia telo:

Ff3 AO»