POETICHA 787

xcufßs bullire cavis,cinerefque ſepultos:rud&arefinu coeunt, difperfaque longèlicet oſſa locis reparandis artubus adſunt.Aon iterum clangente tuba cæ loque Erebogueeeltæ redeunt animæ, formataque rurſamnſinuant ſeſe ſua quæque in corporamotuVitali, agnoſcuntque fuos in millibus artus,ingenti fubeunt amnes horrere tribunalConfuß cum plebe duces humileſque ty ranni.Tum pariter viſum ſeindi,& deſcendete cœlumAthereoſque omnes pertis effundere cives:At ſimul ignivomis Curvato in nupibus arcuJudici in ſolio ſpectandum exponere Kegem,Sanguineum ante Crucis Jabarum, ſaſceſque cruentos,Sieniferi alipedes radiata€ nube coruſcam;Feraleſque tubas imitata tonitrua volvunt.Tum populi terrarum omnes perculſa repenteRumpere tundentes miſerando pectora planctu.Slamoremque ſimul, laery maſque advolvere cæloCum gemitu terrz optantes penetralibus abdi-Deſperare ſugam,& latebras, ſic OomBia flammisCircumquaque ſonant, pœniſque 5 atdent-P. Ant. Milieu 12. Moyf. Viat.ee Veniet non exuperabile tempusCüm maria& terras per ſumma incendia, ſummoUna dies dabit exitio: cùm maxima tandemSuſtentata diu moles procumbet,& atraignibus extinctis ſtabit caligine cælum.Et tuet ex imis hæc machina fundamentis.Tum verd aligerum clamor clangorquè tubarumTerribili monitu& cælum animabit& oſſa:Qua terra ackutum mitabitur ire ſepuleris:Excita:& ad viſum vultus natura reflectet.Namqꝗ ue omnis crepidans ſoboles humana parentisSupremi imperio venict: fe ſſſtet ad unumSeilicet A prima naſcentis origine mundi,Aurea qui tulerit radtianti fceptra pyropo,Et qui ſexyili durarit membra laboreCon-1