Poeticum.

X CjAuJia principium nostri luntsaepe doloris. Ovid.

FLebile principium melior fortuna secuta est. Idem,¥ Screet interdum miscentur tristia laetis. Idem,

19

/^vllae durare putas mortalis gaudia vitae,

S unt brevia, & finis tristis amoris erit. Owcntfi,

r TNa salus servire Deo est: hxegaudia sola^ Vera putes, quorum gloria finiserit. Idem.

Q Ui sonus est medio spinae flagrantis in igne,h Hic sonus in stulti prosperitate viri eit.

Quodsi nöfle cupis quae fit sors fausta malorum,Vindicis est pcenae neseia vita nocens.

Ludere,bacchar i, gravidis incumbere mensis,

Ridere, & carni semper amica sequi:

Nullas interea febres, nec ferre labores,

Lxtitia est hominis sorsque beata mali. Bili itu,

P Elices vere faciunt, semperque beatos;

■** De vero & summo gaudia nata bono.

Nam mundi ex opibus brevis, ac peritura voluptälEdita, perpetuae semina mortis habet.

Non placeat vanis animum submittere rebus,Pestiferisque avidam mentem onerare cibis.

Cor mundum & sapiens fructu veritatis alatur,

Et Christi in nostro pectore regner amor;

Quo semel impletus nunquam vacuabitur illo;,

/Eterna asterni flumina fontis erunt, idem

Gloria,

P Acta ducis vivent, operosaque gloria rerum:

Haec manfct, haec avidos effugit una rogos. Ovid,

ue non parvas animo dat gloria vires,j^efoecunda facit pectora laudis amor, idem.

C 4

\

Excit&t