PROLEGOMENA. Cap. 1Y.

rU m, qui ibi non *uv<Sv, cen- illud respondet, quodque Genes,tum agnis, sed ex.«?--- pvm centum minis c. 37. v. ZZ. dc Esaix c. 5. y. 29. 3 >f-legendum existimarunt. Verum ?«->" redditum est. Alia talia pluraobstat, quod in parallelo loco , Criticorum praetereo ,

stosiu c, 24. v. 32. itidem legatur, ad finem properans.eiytvd^ctiv kKoiUv , quodque in alia hi-storia , $obi scilicet cap. 42. v. 11. §. 4 - Atqui colophonem hisce

quilibet fratrum ejus dicatur eidem Prolegomcnis imponam, ubi insig-dedisse nnx NV'Vp ac nia magnorum Mecaenatum nomi-

prseterea constat, nummos olim utaliorum animalium , ita oviumquoque sive agnorum imagines im-pressas habuisse, indeque horumnominibus appellatos fuisse ; adeout in proverbium ab ipso Bochartocitatum abierit: ßSt ini y\ur 1 *is } Bosin lingua , dictum in eos, qui pecu-nia corrupti tacent. Quidni igitur& ssacobus dici potuerit, centum agnisi. e- nummis agnorum figuram ge-rentibus agrum a filiis Emor emisse ?Deinde sfud. c. 14. v. 9. locolegere amat , quod Elebneumrvu non modo totum corpus sed &dorsum ac hujus partem lumbumquandoque denotet. Verum uttaceam , quod Hebma ista vox nun-quam a LXX. Interpretibus velaliis lumbo reddita fit, est aliuslocus , nempe Daniclis c. 7. v. tz.ubi Chaldaeum U 3 i» rij versumlegitur ; adeo ut We olim non so-lum habitudinem corporis , ied & cor-pus ipsum significasse videatur, licetin Lexicographis id haud occurrat.Mantisse loco insuper adjicio refu-tationem Flaminii Nobilii , qui Exod.c. 22. v. 13. conjectans legendumeste ini Tjj'y Sriejiv , pro 3 -»vertit,ad ostium ; ac Wdltonus quoque inBibliis Polyglottis voci 3 -y^a.v sig-num mendae praefixit. Sed eamutique intendisse Interpretes , non, patet ex Hebraeo fpa - cui

na, quorum singulari erga me fa-vori ac generoso rem meam juvan-di studio, post Deum initium,pro-gressum , finem denique hujus Li-bri acceptum refero , publice adperpetuam memoriam professusfuero , ingrati, a quo abhorreo ,animi reus alioqui futurus. Antequinque nimirum annos , iter inpatriam mediranti mihi se vel ut exalto opposuere duo omnium Jngli-camz Ecclesia? Episcoporum ac Pres-byterorum doctissimi Viri, iidem-qiie jam inde ab initio maximi Eu-ergetae mei, Reverendus admodumin Christo Pater, Dominus WIL-EI E L M U S, Episcopus WigorniensiSy& quem itidem Patris loco vene-ror, Reverendus D llus D. EI E N RI-CUS ALDRICH , SpectabilisAidis CHRISTI apud OxoniensnDecanus; quorum uterquelcorsim,nec communicatis consiliis, adeo-que Divino quasi impulsu id stre-nue egit, ut ab A U G U S TIS SI-MA REGINA annuum in meconferretur stipendium , quo sacrisatque Ecclesiasticis Libris edendisdiutius ac melius hic loci vacarem.Ab utraque igitur parte ista solici-tatus Reverendus admodum Dioe-ceseos Londinensts Praesul, DominusHENRICUS, COMPTONIA-NI Generis Nobilitate pariter acVirtute Illustris, atque REGI^L

MA-