1B IvRISPRVDENTIAE ECCLESIASTICAE,

Quare . recte Or.igenes Lib. IV, contr. Celsum philo-sophis respondet. Ad hoc dicimus, quod malorumoriginem neque philosophi facile intelligant, ano per-spicui omnino non percipiant, ni fi Deo inspirante di-dicerint, quomodo sumpserit initium, et quomodo Deigratia iterum possit aboleri, qui, ( vt ait S. Av-gvstin. Lib , VI. confeff.ca.p. A.s confecit medica-menta fidei, et aspersit ea super morbos orbis ter-rarum.

% XXII.

III.) Ex obscura vitae futurae notione.

Et Ii quod refraenandae licentiae praesi-dium, et leniendae miseriae solatium soli ra-tioni in promptu esset, illud absque dubio for-tissimum , et summe necessarium foret, quoda vitae futurae exspectatione arcessitur, quoirrequietus nos ducit felicitatis stimulus: ( fup,§. 5.) At vero, quam certum est, praemii,vel poenae in hac vita deficientis mensuramin altera supplendam esse, tam obscura est sta-tus illius felicis, aut infelicis notio, quae nisiclara, et distincta sit, eo minus ad emendan-dos mores et lacrymas abstergendas virium ha-bebit ; ita iam debilissima essent legum natura-lium vincula, quarum robur ab hac potissimummeditatione dependet.

Quam in rem inquit Lactastivs Diu. Infi. Lib. /.Cap. I. F. 6. quia fieri non potuit, vt homini per seipsum ratio diuina innotesceret , non cß paffur homi-nem Deus suum lumen sapientiae requirentem diutiusoberrare, ac fine vllo laboris .effectu vagari per tene-bras inextricabiles. Aperuit oculos eius aliquando, etnotationem veritatis munus suum fecit , vt et humanamsapientiam nullam esse monstraret, et erranti, ac

vago