LOÜ' IVRISPRVDENTIAE ECCLESIASTICAE,

concilia, etsi id demus , fine scientia pontificumab imperatoribus conuocata sint, id satis probatvt paulo post videbimus. Quin ipse id satetursav. 11 . §. 4. n.f.in fin. vid. Avctor Anonymvshifioire du droit canonique , et gouvernement de segiisecap. XXVll. p. 219. et p. 220. Quamquam idrecte animaduersum puto ab erudi iflimo Do-vi at. praetiot, iur.can.tib. 11 . c. I. ff, 6. id ad iuscommune atque ordinarium effe referendum. Namquesunt alioquin casas, queis neceffitas ecclesiae aliudexigit. De quo paulo post Conf. omnino Tho-masin. differt. 111 . ad concil. nicaen , Denique vtipsi quoque episcopi citra omnem convocationemcoeant, quid impedit? sane ita factum ab anti-quissimis temporibus; pulchre demonstrauit Tho-maSin. cit. differt.

§- ccxxxvm.

Saluo iure principum politicorum.

Haec tametsi vera sunt, nihil tamen pro-hibet , quin primorum ecclesiae saeculorumsynodi, conuocantibus imperatoribus Christia-nis celebratae, oecumenicis accenseri mere-antur, ac semper, et vbique his adnumerataesuerint; imperatores enim christiani pacis , ettranquillitatis in ecclesia, et republica conser-uandae studiosi, quae nulla re magis quam re-ligionis distidio turbari solet, et Nvtritio-rvm ecclesiae, et Defensorvm reipublicaeoisicio hac in parte funesti sib inde nihil pote-statis spritualis in decidendis negotiis eccle-siasticis adrogare praetenderunt.

Actus enim conuocationis in se nihil spirituale inuoluit,et hinc ab imperatoribus, quorum imperio vni-vers 3 propemodum ecclesia tunc temporis inclusafuit, iure exerceri potuit, sicut et hodie ex eadem

ruti->