AZ6 IVRISPRVDENTIAE ECCLESIASTICAE»

do, vt ea, quae ad statum ecclefiae vriiuersalispertinent, vbiuis gentium ea geri contingat,adprimatem referantur , quo is eo facilius mini-sterium suum modo disciplinae ecclesiasticaeconformi impendat.

Agnouerunt hos primatus ecclesiastici ius non modosinguli veterum patrum, verum etiam ecclesiaeparticulares integrae, imo ipsa concilia oecume-niea. Vt ex quamplurimis quaedam duntaxat re-teram ; huc respexisse mihi quidem certe vide-tur Synodvs Sardigensis, quando ad Ivi-ivmP. ita scribit apud Hardvin. tom. 1 . conc . coi.653. Hoc optimum , et valde congruentifstmum indi-cabitur, fi ad caput , id est, ad Petri sedem de singulisquibusue prouirtciis domini referant sacerdotes. Ne-que illud ab officio suo alienum iudicaueratPPHE-sina Synodvs in epistola ad Coelestinvm P.scripta, in qua, posteaquam solicitudinem eius ,quam singulis ecclesiis impenderet, commenda-uerat, ita inquit: Est hoc vobis adeo magnis inmore pojitum, vt in omnibus celebres fitis , ßudiaqueveßra ecclesiarum firmamenta confiituatis. Quia verotiecefie est, vt omnia , quae conjecuta Jimt, sanctitatituae significentur, non potuimus non scribere. Queminorem ceteras synodos tenuisse eorumdein actaedocere possunt. Quare verissime ab Avito epi-scopo Viennensi in epifi. 36. scriptum est: Icitissynodalium legum ffie, vt in rebus, quae ad ecclefiaefatum pertinent, fi quid dubitationis suerit exortum,ad romanae ecclefiae maximum sacerdotem , quafi adcagat nostrum membra sequentia recurramus. Non enimaliae sunt Avito leges synodales, quam e& anti-quae regulae forma Innocentio I. in epist. 30. §. I.fqq. ap. Constant., quam secutos esse afroslaudat, quum ab eo quaererent, in anxiis rebus,quae Jit tenenda sententia. Neque vero immeritoaut Innocentivs antiquam esse hanc regulamstatuit, cuius exemplum ex Apostolica aetate re-fert Clementis, quae est ad Corinthios praescri-pta epistola, aut Ivstintanvs tn l. 7. c. de SS.

Trinit.