Pars I.

275

humanitate erroribus obnoxii. Sane quidem, quiab eis ne transversum quidem vriguem disceden-dum putat, ns is se in graues quandoque difficul-tutes irretiat. Adposife Vincentivs Lirtnen-sis coiit. haereses operam dare in quaestionibus fideiquemque iubat: rt collutas inter se maiorum confit-lat , interrogetque sententias eorum duntaxat, qui di~ner Jis luet temporibus , et locis , in vnius tamen ec-clesiae catholicae communione , e' fide permanentes ,mapijtri probabiles exstiteruit. Et quidquid non vnus ,et d io tantum , sed omnes puriter imo, eodemque con-Je,. fu aperte, frequenter, perfeueranter tenuijje , firi-pjijfe , docuisse cognouerit, i d sibi quoque absque omniitubitatione imelligat credendum; vid. Petavivs mtheol. dogmat. tom. 1 . proleg. §. 7. et 8- Singulareest , quod ex auctore incerto vitae IoannisChrysostomi cap. 37, notat Gothofredvs inComment, ad leg. I. cod theod, de refpons, prud. huncsanctum patrem in interpretandis scripturis ita felici,diuinoque adeo ingenio praeditum effe , vt, quamuis ce-teri eccleßae patres communibus suffragiis locum ali-quem scripturae secus , quam ipsi visum effet, inter-, pretaremur, contra, 'omnes vnius praeponderaret sen-tentia eic.

§. cccxr.

( h. ) plurium .

Quin etsi fplures e sanctis patribus in do-ctrina quadam stabilienda consentiant, quumhabent alios e suo numero , vtut paucioressuae aduersos interpretationi, vix est, vt fir-mum veritatis, atque indubitatum praebereargumentum queant.

Verum hac in re cautione opus est.'Tiroiff. Wai-den. in prooemio doctnn. fidei antiq. docet, quodmaior pars patrum ab Aposlolis oroßäum fins.rit,id effe, catholicae ecclesiae fidem. Idem propeViNCENTiVS LiRiNENSis omdit iniib.adu. haeres

L a Quum