Pars I.

29S

Saepius a 88. patribus Christvm reperies adpellarihominem dominicum ; Cuiusmodi locutio , quia eccle-sia. iairi ea non vtitur, in vsum non est deducen-da, sed neque corrigenda tamen aut immutanda,ne docere magis patres, quam interrogare videa-mur. Ceterum ex hac reg la adparet, necessa-rium esse, vt linguarum, quibus scriptores vfisunt. peritiam nobis adcuratam comparemus , sin«gulorumque vocabulorum proprietatem studiose, inuestigemus: alioqui fieri non potest, vt verbo-rum sensum proprium vnquam adsequamur. Aquo tamen sine iusta causa in interpretando rece-dendum non est. Rationes, quae nos cogunt sae-pe a sensu proprio discedere, multae esse pos-sunt, de quibus in logica exponitur.

$. CCCXXIV.

Q V ARTA.

Ad alteram classem hos canones refero,qui sancli alicuius patris librum interpretatu-rus est, linguae , in qua primum scriptus est^facultatem adcuratam teneat necejfe est.

Huius regulae ratio euidens est. Versiones enim nonsunt ullae satis perfrctae, scilicet, quae auctorismentem plene exhibeant. Quid si ne fieri qui-ctern pertectae possunt ? Idiomata enim sibi nonrespondunt, idiotis.ni, natiui coloras, veneresenipha.es verti in aliam linguam nequeunt, vtpluribus demonstrauit Richardvs Simonivs inhiß . erit. V. T. Quod si ea nos circumueniatnecessitas, vt aliorum interpretationi habenda sitfides , ceteris paribus praeferenda est interpre-tio eius , cui auctoris lingua probe erat cogni-ta , et in materia , de qua auctor commentatur,versatus est.

§. CQCXXV.