Pars 2.

289

antistites, (Tup. §. ioo) id tamen non ita ad-cipxendum est, vt principibus, qui e numerosacerdotum non sunt, nihil omnino i uris cir~ca sacra conuenire poste existimetur, (sup.§- I9-)

Non ignoro, quam sit hoc totum genus scribendi de«licatum, atque obnoxium cauillationibus. Cumhostibus religionis auitae sentire ignaris, adulandiprincipibus, noxio veritati Christianae studio ab-ripi videmur, qui in vindicandis priucipum turi-bus vertamur : genus calumniae mentem incautilectoris facile occupans, et ab inquirendi solertiaabducens. Sed cui arctum cum veritate initumest foedus, ei nescio, an non sit facile amore ve-ritatis , et conscientiae, vt in memoriam calum-niarum non veniat. Id moneo, sacra haed nemovnus adeat, qui iuris publici principiis, non illius im-perii romano - germanici , ex quo nuper lepide po-litiones meas non nemo impugnauit, sed eius,quod in rebus publicis omnibus obtinet , et ideo vnt-uerjale dicitur, antiquitatis ecclefiasl cae notitia,rerumque olim gestarum cognitione recte imbu-tus non est.

§. cccxxx.

Quotuplicis generis negotia ecclesiastica ?

Sed iuuerit hanc dispositionem in suaspartes tribuere. Negotia ecclesiastica omniavel dogmatica sunt, vel disciplinaria (sup.$' 33- 57-J Atque haec porro circa personas,,res et iura ecclesiastica versantur. Singuladenique aut sunt spiritualia, aut temporalia,aut ex vtroque mixtam piiamdam naturamhabent.

Instit. lurispr. eccl P. I. T.

Hoc