Z42 IVRISPRVDENTIAE ECCLESIASTICAE,’

scribere. Quare ambo haec extrema aeque vi-tarda sunt: nihil scilicet , nifi difficillime cre-derevel sngulis facillime adsentiri.

Quare prudens lector duo sibi praecipue aduertendaintelligat, primum, vt auctores ceteris praestan*tiores et commendet aliis, et ipse sequatur, tun«ve f o. vt ne inferioris quoque notae scriptoresomnino contemnendos putet, sed vtilia in iissecernat ab inutilibus, suumque sibi in vsum seponat. Verum hoc ipsum quanti sit iudicii, quan-tae prudentiae, haud dfficultc-r potest perspici.Quam in rem adcommodatisiimae sunt regulae aMelchioke Cano cit. loc. traditae, quas operepretium fuerit integras transcribere.

§. CCCLXXXL

PRIMVS MELCHIOR. CAN .

Prima lex, Inquit, ex hominum probita-te, integritateque sumetur. Quae omnino reslocum habet , cum , quae narrant hiftorici , eavel ipsi se vidisse testantur , vel ab his , quividerunt , accepisse.

Eamque regulam exemplis illustras. Qualia sunt , ait,pleraque in epistolis Ambrosii , Cypriani, Hte-RCNYm. A v ovst i" i in libros quoque kuius de ci-uitnte i ' Es in dialogis Gregor ii , breuiter in om .

- rstbus fere doHorum e-.cleßae probatißimorum scriptis,in quibus mendacium sv spicar i, quod ad memoriam sem-piternam transferre illi scribendo voluerint , piaculumest Magnis quippe , praeclarifque virtutibus virisartFHfliwi, atque optimi id cor sequi me i uerv.nt , vt irtrebus instnodi, quas vel spefiaffe se, vel ab aliis fdedignis, qui fpeBarint, se audi isse testati sunt, fidesomnino illis habeatur. Qua in re Erasmvs Fote-jtODAffivS aliique imiores quidam saepe, ac licenter

erra-