Pars I.

369

omnia eadem reperiuntur , quae sunt in 'vetu-fiis , Ji nulla subsit alia dubitandi ratio. Contraea, si quae a veteribus ex aliquo libro olim pro-lata sunt , ea in his, quibus nunc vtimur , eiuslibri editionibus aut defiderantur omnino, autaliter legantur , vel alius a vetere illo , vel mu-tilus, vel denique suspectae fidei habendus efi.

Solet hic alius subiici canon, scilicet: Fida aut Jaltemsuspecta iudicanda ese scripta , quae nullo seu coäe-uorum , [eu proxime sequentium saeculorum scriptorecommemorata sunt. Sed quia non vno exemploostendi potest, fallere hanc regulam, summa cau-tione; vtendum est illa: quippe quae argumento ne-gatiuo nititur , cuius rectus vfits, inquit, Mabilloncit. loc. aliquoties plurimum iuuat, praesertim vero adeludendum commenta ab impofloribus , vt nos decipiantJaepenumero confido. , quae licet negatiuo tantum ar-gumento confutari queant , cauendum tamen efi, ne hacargumentandi ratione quis abutatur, Ji nimirum in ipsomodum non seruet.

$. CDXV.

TERTIA.

Quae aperte rejecta, aut ".in dubium reuo-cata sunt a veteribus, ea propter auctoritatemrecentiorum , nifi grauismis munitam rationi-bus, veluti genuina admitti non debent.

Ex hac recte regula sustineri contra veterum auctori*tatem non possunt canones Concilii Nicaeni I.qui lüpra viginti ab Abr. Echellensi etFRAN.Tvrriano ex arabico translati sunt, vt praecla-re docuerunt Cabbassvtivs in diatrib. de numer.can. nicaen. in not. eccles. p, m. 119 , Ioan. DovrATjlb. 11. cap. 111. ,ss. IO. seqq. Nat, Alexander,je cui. IV. diß. VIII.

Infi . lurispr. eccl. P. I. A a §■ CDXVL