158

Pars I. Sedio I. Qttaß. V.

Argu m. I. Talis sensos mysticos asque ac lite-ralis intenditur k Spiritu S. uti ostensum est Quaesi. IV.ergo aeque certus ac firmus est, quam sensus literalis,ex quo citra controversiam solide possumus argumen-tari.

Par igitur in utroque sensu probandi vis est , simodo, quod de literali sensu passi m ex ipsa verborumnotione & contextis patet, de sensu Mystico (qui me-diis rebus in significatione plerumque de se incertis si-gnificat) vel ex S. Scriptura vel Conciliis vel ex PatrumDoctorumque Ecclesiae consensu clare certeque con-ficiatur. At cum quoad nos non fern per eädem cla-ritate sensus mysticus emineat, ac literalis 5 hinc abisto communiter firmiora solent argumenta duci.

Argum. II. Reipsa scriptores Theopneusti exsensu mystico argumenta deprompserunt. Ac(l) exsensu morali sive tropologico illorum verborum Deu-ter. XXV. non alligabis os bovi trituranti , PaulusI.Corinth. IX. 9. &I. ad Timoth. V. 18- probat, sa-cris operariis victum esse suppeditandum ; id quodDeus praecipue intendisset, licet sensu primo & obvioverba ad boves referantur: (2) Ex sensu allegorico illo-rum verborum Psalmi XVIII.m omnem terram exivitsonus eorum &c. Paulus Roman. X. l8- ostendit,Evangelium toti mundo praedicatum ab Apostolis es-se , cum sensus literalis de coelis sit A' astris. (3) Exsensu anagogico illa Psalmi XCIV. fi introibunt inre-quiem meam &c. & illa Genes. II. requievit Deutdie septima ab omnibus operibussuit, anagogice appli-cat idem reqaiei & sabbatismo populi Dei in ccelo &c.

Sen-

sus

mysti-cusi Spi-rituS. in«ten-tus.

§- &