I7Ö Pars 1. Se'iio I. Quast. VII.

Generalibus hisce Regulis particulares quasdam ad-jangere perutile erit; tum quod, ut primum vulga-tae sunt, maximam laudem tulerint in Diario Trivol-tiensi anno 1717. tum quod scopo totius Sacrae Scri-ptura tantis impiorum machinis hodiedum impugna-to , qui CHRISTUS est, aptissime congruant.

Regu-la: proVete-ri Te-sta-men-to.

PARTICULARES REGULAE.

Pro ob [euris Veteris Testamenti sententiis.

I. In omnibus locis, in quibus Apostoli respexerunt adJESUM CHRISTUM oportet & nos respicere.

II. Eos semper textus referre opertet ad JESUM CHRI-STUM , in quibus, certis characteribus ipsi soli con-venientibus, designatur.

III. Quando dictiones sive expressiones Sacras Scripturanimis sunt augushe pro subjecta materia , quam vi-dentur respicere , referendae sunt ad objectum magisaugustum.

IV. Reperiunfur textus , in quibus sensus propheticusac mysticus est solus proximus ae literalis sensos.

V. Quarum promissionum objecta mere sunt tempora-ria, haberi debent pro figura bonorum spiritualium.

VI. Quando in S. Scriptura reperiuntur res , quae pri-mo intuitu & obvio communi senso non videnturconsentire eum recta & sana ratione, aut cum habirtu personarum ad eas res perficiendas concurrentium,conficiamus neceile est, latere quasi sub cortice my-sterium

VII. Reperire est in S. Scriptura adeo stupenda & mani-feste sapientia Mysterium , ut se ipsis mentem ultrasensum simplicem historicum attollant.

VIII. Extant in sacris literis historiae , quarum adjun-cta sive, iit ajunt, circumflantia? admodum dilucide re-feruntur ad JESUM CHRISTUM, ut adeo citra du-bium eundem in iis respicere jubeant.

IX.