DE BIBLIOTHECIS DEPERDITIS. I37

diluuium autem et confusionem Babylonicam quum di-uersae linguae et gentes essent ortae, ac per Chami ne cpotes progressus quotidie maiores faceret sapientia hu-

I mana, natae litterae sunt, atque ex iis libri et Bi-bliothecae. His fpeciatim dedisse originem videtur1,) Actorum publicorum tam ciuilium, quam eccle-, stasticorum, custodia, vbi MStis denique libri im-is prelli fuerunt additi; 2.) krincipum liberalitas, et! famae libi comparandae studium; z.) studiorum amor 'i et ty?ioßtßA.Iai 4.) vhlitas in rem publicam, vel pos-sessorem, inde redundans, quae in bonae mentis cul-tura consistit. Cf. MORHOFivs in Poljb. Tomo /.lib. 1. cap. j. ß. n. 20. et 25.

§. VII.

De Bibliothecarum autem primo auctore incertares est, neque ex tam antiquo tempore decidenda.Aegyptios humanae sapientiae, principes et archite-ctos li dicamus, non errabimus, illudque tot gentis: huius traditiones, figurae hieroglyphicae, et similia| indicant, ex quibus non exiguum deinceps Bibliothe-| carum vsum apud eandem fuisse introductum suspica-| mur. Commendandus hic est illustrationis caussa, post; Lipsium et Lomeierum reimmannvs in Idea Anti -

I 5 quit,

sett deperdito, recitari. Nullum canonicis scripturis periculuminde metuendum efi, fi tale scriptum exstitisse concedatur, quumillud ante constitutum canonem potuit efje amifiitm, vel nun-1 quam pro canonico habitum. Neque enim citatio scripti cu-

iusdam in Scriptura sacra id st atim facit canonicum, ni fi poetasgentilium, Aratum, Menandrum, Epimenidem, diuinos vocarevelis, quum et illi allegentur. Neque tamen liber ille Enochi,a Juda citatus, dicendus est diluuio antiquior; sed, vt vultJsaac. Vojfius, vergentibus ad finem hebdomadibus Danielis aJudaeis, toto orbe, dispersis, videtur fuisse compositus, Deo im-pellente eorum mentes, ad significandum gentibus Chrißi ad-| uentum. Quales fuere libri leili olim Jub nominibus Adami,

Abrabami, Eliae caet. Cf. vockekodt de Societät, litte -rar. p. 172. fiq.