594

CAPVT QVARTVM

obsidione Vindobonensi, a. 1683. a. Tureis ten-tata, plurima exemplaria periisse incendio di-cuntur, vti legimus in gvndlingii Sermoni-bus Academicis in Heurnanni Ilifior. Ut ter. 7 'ornos.p.S7d. At certior aliorum est relatio, omniumscilicet horum Librorum reliquias chartae em-poreticae tabernariis minimo addixisse heredemLambecii, tardae venditionis impatientem, quofacto in dicta obsidione a Caesarcis rei tormen-tariae administris adhibitae fuerint. Cf. Catalo-gus Bibliothecae Mafirichtianae pag.jji). et LexiconEruditorum Ioecberianum, Tomo II. p. 2216. Quumigitur Liber postremus in paucorum adhuc ma- jnibus versaretur, caussa in promtu est, cur is !raritate caeteris antecellat. Exquilitislimampulchrum hocce Corpus Lambecianum doctri- jnam redolet, habet vero et naeuos complures,qui statim in oculos incurrunt. Primum enimextra cancellos Auctor saepenumero egreditur,;et varia intermiscet, e.g. ex historiaAustriaca, quaevel alio proserenda loco erant, vel contrahi sal-tim poterant, et in angustum adduci. Deindesemel dicta repetit interdum non line nausea le-gentium. Tum perpetuis additamentis et re-:tractationibus , ingenuum quidem scribentis ani -1mum indicantibus, at iis, qui eius Opere vtun-;tur, permolestis, id effecit omnino, vt nisi quis!caute adeurateque agat, haesitare facile, et irrconfusionis delabi periculum postit. Postremo,inultas tabulas, aeri incisas, adiunxit, quae su-peruacua, momentique nullius, esse videntur,vt procul dubio non paucis impedimento fue-runt, quo minus opportuno tempore illud sibiOpus compararent. Recte hoc iam olim viditbauletvs 'Jugemens des Sav. T.II. P.i. p. 220 .vbi sic disserit; DAuteur auroit pii renfermer siub-

Jlance