I2g2

CAPVT SEPTIMVM

multae curae, nec iudicii. Et negari certe nequit,eum collecta ab Hieronymo, eiusque coritinuato-ribus, Trithemio, Gesncro, Suffrido Petri, caet.suos in vius transtulisse, erroresque admiüsse haudpaucos. Condonandi ipsi tamen aliqui videntur,li aetatis, qua vixit, conditionem spectauerimus.boberto bellarmino saltim non vno nomine,bosu ex sententia, /. c. p. 38. praeferri meretur.Subsequutus est dicti bellarmini de Scriptoribusecclefiafticis liber vnus, cum adiunctis Indicibus vn-decim, et breui chronologia ab orbe condito, vs-que ad a. 1612. Saepius est editus, primumque,quantum sciam, Romae anno 1613. in 4. Paris, ann.16 17. in 8- adeurate admodum, studio sirmondi,postremo Bruxellis a. 1719. in 8• prioribus editioni-bus, quarum dicuntur quaedam foede corruptae,emendatior, pluribusque Scriptoribus auctior, juxtaexemplar ab ipso quondam Bellarmino recognitum.De naeuis libri vid. bosivs /. c. p. 28. fq. Multaquippe ad chronologiatn, historiam criticamquespectantia praetermisit j multos Scriptores nobiles,aetate sua lam notos, neglexit j eorum, quos me-morauit, editiones meliores plerasque haud attu-lit} dubia subinde ac supposita scripta, vt gratumfaceret Pontificiis, pro veris atque sinceris habuit,atque rationibus etiam confirmare enisus est5 dog-mata item Sectae suae, aliud veiut agendo, in-terseruit ac propugnauit. Cf. reimmanni Catal.Bibliotb. theologicae p. m. et p. 123. Postea Philipp,labbevs suis exire scriniis passus est Dissertationempbilologicam et historicam de Scriptoribus ecclesiasticis.,quos attigit bellarminvs, Paris a. 1660. in 8 • To-mis II. In Praefatione profitetur, se diligentercauisse, ne quid repeteret ex iis, quae iam apudBellarminum legi queant, nec indigeant castigatio-ne, aut illustratione maiori: quae is vero prater-

m i serit,